Τὸ σπλαχνικὸ μέτρο τῆς ἀγάπης

ΚΥΡΙΑΚῌ ΟΓΔΟῌ, Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν ι΄ 25 - 37

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 10ο, στίχοι 25 ἕως 37, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 14-11-2010.

Τὸ ηχητικό απόσπασμα από την ομιλία - σε mp3 ΕΔΩ

Μελετώντας ἕνα βιβλικό κείμενο ὅπως αὐτό πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο ἔχεις, ἄν θέλεις, δύο δρόμους, δύο δυνατότητες: Νά ἀρκεστεῖς σέ αὐτό πού αὐτονοήτως ἀκουστικά κατάλαβες καί νά πεῖς «ἁπλό καί τό κατάλαβα», ἤ νά μήν ἀρκεστεῖς καί νά πεῖς (ἄν τό ξέρεις μάλιστα ὅτι τά κείμενα αὐτά τά βιβλικά ἔχουν βάθος ἑρμηνευτικό κατά τή μεθοδολογία τῶν Πατέρων πού τά ἑρμηνεύουν ἁγιοπνευματικά) νά πεῖς: «νά πάω παρακάτω» καί τότε ἔρχεται ὁ ἑπόμενος κίνδυνος πού εἶναι ἤ νά μορφωθεῖς βαθύτατα ἤ νά παρα-μορφωθεῖς καί νά πειρασθεῖς. Τά λέω ὅλα αὐτά γιά νά πάρω ὡς ὑπόδειγμα καί παράδειγμα τήν ἁπλούστατη, λιτή καί αὐτονόητη περικοπή, κατανοητή γιά ἐμᾶς τούς χριστιανούς πού ἀκοῦμε τίς Λειτουργίες (καί αὐτή ἡ περικοπή τοῦ Σαμαρείτου τοῦ καλοῦ ἐπαναλαμβάνεται...

Κυριακή Η΄ τοῦ Λουκᾶ - Ἡ Παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη

Ἁγίου Γερμανοῦ Κωνσταντινουπόλεως

Μὲ τὴν Παραβολὴ αὐτὴ ὁ πολυέλεος Κύριος μᾶς διδάσκει νά σπλαγχνιζώμαστε τὸν πλησίον καὶ νά βοηθοῦμε ὅσο μποροῦμε τοὺς ἐνδεεῖς καὶ πτωχούς, διότι δέν ὑπάρχει σπουδαιότερη ἀρετὴ ἀπὸ αὐτή, ἐπειδὴ ὠφελοῦνται καὶ τὰ δύο μέρη. Ὁ πτωχὸς καὶ ἄπορος ὠφελεῖται σωματικῶς, λαμβάνοντας τὰ ἀναγκαῖα τῆς φύσεως, καὶ ἐκεῖνος πού τὸν ἐλεεῖ, ὠφελεῖται ψυχικῶς, πρᾶγμα πού εἶναι καλλίτερο. Πλὴν ὅμως τὸ νόημα τῆς Παραβολῆς αὐτῆς εἶναι ὅτι ὁ Κύριος ἀναφερόταν στὸν ἑαυτὸν Του, ὅτι δηλαδὴ Ἐκεῖνος ὡς φιλάνθρωπος ἔδειξε τόση ἀπέραντη εὐσπλαγχνία καὶ ἀγαθότητα στόν πληγωμένο ἄνθρωπο. Καὶ ἀκοῦστε τὴν ἐξήγηση, ὥστε νά λάβετε πολλὴ ὠφέλεια καὶ κατάνυξη.
Ἡ ἀνθρώπινη φύση κατέβαινε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία ἑρμηνεύεται ὅραση εἰρήνης, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν εἰρηνικὴ διαγωγή, στήν Ἱεριχῶ, ἡ ὁποία εἶναι χαμηλὴ καὶ πνιγηρὰ ἀπὸ τὸν καύσωνα [Ἡ Ἱεριχῶ εἶναι ἀπὸ τὰ χαμηλώτερα μέρη τῆς γῆς, εὑρισκομένη 270 μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς θαλάσσης], ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατέπεσε στήν ἐμπαθῆ καὶ κτηνώδη ζωή. Καὶ δέν εἶπε...

Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Παλαμᾶς, Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γενεθλίου Θεοτόκου Καλλίπετρας Βεροίας: «Ἡ καλλιέργεια τοῦ ὑποτακτικοῦ ἀπό τόν Γέροντα»

 

Ἀκολούθησε κατόπιν ἡ τρίτη συνεδρία., πρῶτος ὁμιλητής τῆς ὁποίας ἦταν ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Παλαμᾶς, Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γενεθλίου Θεοτόκου Καλλίπετρας Βεροίας, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Ἡ καλλιέργεια τοῦ ὑποτακτικοῦ ἀπό τόν Γέροντα».

Ἰδοὺ ἡ βασικὴ διαφορὰ οἰκουμενικότητος τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἰκουμενισμοῦ

Ὁ Ὁμ. Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ, κ. Γ. Μαντζαρίδης ὁρίζει ὡς ἑξῆς τὴν χαώδη διαφορὰ Οἰκουμενικότητας τῆς Ἐκκλησίας καὶ Οἰκουμενισμοῦ: «Ἡ Ἐκκλησία εἶναι “κοινωνία τῆς θεώσεως”. Καὶ ὅταν παύει νὰ λειτουργεῖ ὡς κοινωνία τῆς θεώσεως, δηλαδὴ ὡς κοινωνία ποὺ συγκροτεῖται μὲ τὴν μετοχὴ τῶν ἀνθρώπων στὴν ἄκτιστη ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, παύει καὶ νὰ λειτουργεῖ καὶ ὡς Ἐκκλησία. Ὁ δυτικὸς Χριστιανισμὸς ἀρνεῖται τὴν ὕπαρξη ἄκτιστης ἐνέργειας ἤ ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ὅμως ἀρνεῖται καὶ τὴν ἴδια τὴν ὀντολογία τῆς Ἐκκλησίας καὶ βλέπει τὴν ἑνότητά της σὲ κοσμικὸ ἐπίπεδο. Στὸν Ρωμαιοκαθολικισμὸ ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας προβλήθηκε ὡς θεσμικὴ ἑνότητα στὸ ἐπίπεδο τῆς διοικητικῆς ὀργανώσεως. Λησμονήθηκε ἡ διαχρονικὴ συμφωνία μὲ τὴν παράδοση καὶ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ καθιερώθηκε ἡ συγχρονικὴ συμφωνία μὲ τὸν Πάπα. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ συμφωνία μὲ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας παραμένει ἄνευ νοήματος, ἂν δὲν ἀποτελεῖ καὶ συμφωνία μὲ τὸν Πάπα. Ὅταν ὅμως ὁ Πάπας βεβαιώνει...

Ὄχι, ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη ΔΕΝ εἶναι «ποιητικὸ» βιβλίο – Εἶναι προφητεία!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης  

Ὄχι, ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη δὲν εἶναι σὲ καμία περίπτωση «ποιητικὸ» βιβλίο. Εἶναι τοὐλάχιστον θλιβερό, ἐνῷ γίνεται λόγος γιὰ ἀνάγκη ἐπανακατήχησης στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα, νὰ γυρίζουμε τόσο πίσω ποὺ παρερμηνεύουμε τὸ «ἄλφα» τῆς ἀλφαβήτας. Καὶ μάλιστα αὐτὴ ἡ διαστρέβλωση νὰ προέρχεται ἀπὸ εἰσηγήσεις σὲ ἱερατικὲς συνάξεις! 
Σὲ μιὰ τέτοια σύναξη ἱερέων ποὺ πρόσφατα ἔλαβε χώρα στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Δημητριάδος ὑπὸ τὴν προεδρεῖα τοῦ Μητροπολίτη Ἰγνατίου, προωθήθηκε ἡ ἀνοίκεια – γιὰ τὰ δεδομένα τῆς Ὀρθοδοξίας - ἄποψη ὅτι ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη εἶναι ἁπλῶς ἕνα... ποιητικὸ καὶ ὁμολογιακὸ βιβλίο (θεόπνευστο ἀλλὰ ὄχι προφητικό), ποὺ ἀφορᾶ ἀποκλειστικὰ τὴν ἱστορικὴ ἐποχὴ τοῦ εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη καὶ ὄχι γεγονότα τοῦ μέλλοντος. 
Ἀκόμα χειρότερα, διατυπώθηκε ἡ θεώρηση ὅτι τὰ ὅσα γράφει ὁ Ἰωάννης συντέθηκαν «μὲ δημιουργικὸ τρόπο» (ἄρα δὲν ἦταν ἀπόρροια θείας ἀποκαλύψεως ὅπως μαρτυρεῖ ὁ ἴδιος ὁ Ἰωάννης ἀπὸ τὴν πρώτη κιόλας λέξη τοῦ ἱεροῦ κειμένου του;), κάτι ποὺ παραπέμπει ἐμμέσως σὲ ἕνα ἐπινοημένο...

Μὲ τὸν Τυχικό! Σὰν ἄλλος Μᾶρκος Εὐγενικὸς ἀρνεῖται νὰ ὑπογράψει!

Γράφει ὁ Στέλιος Καβάζης

«Ἡ ἀλήθεια δὲν μετριέται μὲ τὸν ἀριθμὸ ἐκείνων ποὺ τὴν ὑπογράφουν, ἀλλὰ μὲ τὴν πιστότητα ἐκείνων ποὺ τὴν ὁμολογοῦν». 
Ἡ Κύπρος ἀλλὰ καὶ γενικότερα ἡ Ἑλληνορθοδοξία παρακολουθεῖ μιὰ ἐκκλησιαστικὴ ὑπόθεση ποὺ ξεπερνᾶ τὰ πρόσωπα καὶ ἀγγίζει ἕνα βαθύτερο ζήτημα τὴ σχέση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας μὲ τὴ συνείδηση, τὴν παράδοση καὶ τὴν ὀρθόδοξη ὁμολογία.Ο Μητροπολίτης Τυχικός, μετὰ τὴ συνάντησή του μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου, ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει τὸ κείμενο ποὺ τοῦ ζητήθηκε καὶ νὰ ἀναθεωρήσει τὶς θέσεις του γιὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης. Ἡ ὑπόθεση παραπέμπεται πλέον στὴν Ἱερὰ Σύνοδο. 
Καὶ ἐδῶ γεννᾶται ἕνα ἐρώτημα ποὺ κανεὶς δὲν δικαιοῦται νὰ προσπεράσει.. Μπορεῖ ἡ ὑπογραφὴ ἑνὸς κειμένου νὰ ὑποκαταστήσει τὴ θεολογικὴ συνείδηση ἑνὸς ἐπισκόπου; Μπορεῖ ἡ διοικητικὴ ἰσχὺς νὰ ἀπαιτεῖ μιὰ ὁμολογία χωρὶς νὰ προηγεῖται οὐσιαστικὴ θεολογικὴ συζήτηση; 
Ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἔχει καταγράψει μιὰ μορφὴ ποὺ δὲν συμβιβάστηκε οὔτε ὅταν βρέθηκε σχεδὸν μόνος ἀπέναντι σὲ μιὰ ὁλόκληρη Σύνοδο. Τὸν Ἅγιο Μᾶρκο τὸν Εὐγενικό, τὸν ἐπίσκοπο Ἐφέσου, ὁ ὁποῖος ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει τὴν Ἕνωση τῆς Φλωρεντίας, ἐπειδὴ θεωροῦσε ὅτι αὐτὴ παραβίαζε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη. 
Δὲν χρειάστηκε νὰ ἔχει μαζί του τὴν πλειοψηφία γιὰ νὰ ὑπερασπιστεῖ...

Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ - Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς Χριστουγέννων

Ἐν Κυθήροις τῇ 11ῃ Νοεμβρίου 2026
Ἀριθ. Πρωτ.: 582

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΑΓΙΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

(ὑπ’ ἀριθ. 260/2026)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων
«Τῆς ἀληθείας ἰσχυρότερον οὐδέν» (Ε.Π.Ε. 34, 434)

Ἀγαπητοί μου ἐν Κυρίῳ Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.

Εὐλογημένη, εἰρηνική κατά Θεόν καί καλλίκαρπη ἡ Ἁγία Τεσσαρακοστή τῶν Χριστουγέννων.
Ἀρχίζουμε, σύν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, τήν ευλογημένη καί ἱερή περίοδο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων «δι' εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν». Πρίν δύο ἡμέρες ἑoρτάσαμε τήν ἱερή μνήμη τοῦ Χρυσορρήμονος Πατρός τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος θά μᾶς διδάξῃ εἰς τήν συνέχειαν διά τήν ἀξίαν τοῦ ἰσχυροτέρου πνευματικοῦ ὅπλου καί ἐφοδίου τοῦ χριστιανοῦ, πού εἶναι ἡ ἀήττητος δύναμις τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, ἀπαραίτητο διά τόν ἀγῶνα τῆς τεσσαρακονθήμερης αὐτῆς νηστείας, τῆς σωματικῆς καί τῆς πνευματικῆς. Τῆς ἐγκρατείας, δηλαδή, ἀπό τίς ἀρτύσιμες τροφές καί...

Ἐπιστολὴ Ἀγάπης πρὸς ἅπαντες τοὺς ἱερεῖς μας στὴ Μητρόπολη Περιστερίου

Ἀγαπητοὶ ἱερεῖς τῆς Ι. Μ. Περιστερίου, σᾶς παρακαλοῦμε νὰ δεχτεῖτε μὲ ἀγάπη καὶ νὰ διαβάσετε τὸ κείμενο αὐτό, τὸ ὁποῖο γράφτηκε μὲ πόνο ψυχῆς καὶ ἐκ πρώτης ὄψεως μπορεῖ νὰ σᾶς φανεῖ λίγο αὐστηρὸ καὶ ἐλεγκτικό, ἀλλά, ἐὰν τὸ δεχθεῖτε μὲ ταπεινὸ φρόνημα, ἐλπίζουμε ὅτι θὰ καταστεῖ ὠφέλιμο καὶ σωτήριο τόσο γιὰ τὴν ψυχή σας ὅσο καὶ γιὰ τὴν πολύπαθη τοπική μας Ἐκκλησία. 
Τὰ πράγματα, βλέπετε καὶ διαπιστώνετε καθημερινά, δὲν πᾶνε καθόλου καλά, ὄχι μόνο σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο ἀλλὰ καὶ σὲ πανελλαδικὸ καὶ σὲ παγκόσμιο καί, δυστυχῶς, καὶ σὲ αὐτὴ τὴν ἴδια τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἡ ὁποία βάλλεται ἔσωθεν, ἔξωθεν, πανταχόθεν, ἀπὸ ἐχθροὺς ὁρατοὺς καὶ «ἀοράτους». Φυσικὰ καὶ δὲν ἀπελπιζόμαστε, γιατί ἔχουμε ἰσχυρὴ τὴν πεποίθηση ὅτι τῆς Ἐκκλησίας Ἱδρυτὴς καὶ Κυβερνήτης εἶναι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὅτι «πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς»... 
Ὅμως, κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, αἰσθανόμαστε τὴν ἀνάγκη νὰ ἀγωνιστοῦμε καὶ νὰ ὑπερασπιστοῦμε τὴν Ἁγία μας Πίστη κατὰ τὸ παράδειγμα...

Σέ καιρούς δαιμονοκρατίας, τέσσερα βασικὰ Μαθήματα Πολιτικῆς Ἀγωγῆς ἀπὸ δικούς μας Δασκάλους

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ: Ὁ Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1), στὸ βιβλίο του «Πολιτικὸν θέατρον», γράφει: «Οἱ πολῖτες μιμοῦνται τοὺς ἄρχοντές τους. Γι' αὐτὸ καὶ ἐκεῖνοι πρέπει νὰ προσέχουν πάρα πολύ, ὥστε νὰ μὴ τοὺς φθείρουν μὲ τὸ κακό τους παράδειγμα».
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ὁ γνωστὸς πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης (2) δίδασκε σχετικῶς καὶ τὰ ἑξῆς: «Τὸ μέγεθος τοῦ ἁμαρτήματος εἶναι ἀνάλογο πρὸς τὸν βαθμὸ τοῦ ἀξιώματος ποὺ ἔχει ὁ ἁμαρτάνων. Καὶ πολλὲς φορὲς σφάλματα, ποὺ τὰ παραβλέπουμε καὶ τὰ συγχωροῦμε στοὺς ἁπλούς ἀνθρώπους, τὰ θεωροῦμε ἀσυγχώρητα γιὰ τοὺς ἄρχοντες».
ΤΡΙΤΟΝ: Ὁ Ἀθηναῖος ἱστορικὸς καὶ φιλόσοφος Ξενοφῶν (427 π.Χ.-355 π.Χ.) ἔλεγε: «Πρῶτο ἔργο τοῦ βασιλέως εἶναι νὰ γίνει ὁ ἴδιος καλὸς ἄνθρωπος. Δεύτερο, νὰ φροντίσει, ὅσο εἶναι δυνατόν, νὰ γίνουν ἄριστοι ἄνθρωποι καὶ οἱ κυβερνώμενοι ἀπὸ αὐτόν. Διότι ὁ λαὸς συνήθως μιμεῖται τὸν ἄρχοντά του. Κι ἂν ὁ ἄρχοντας εἶναι καλός, προτρέπει μὲ τὸ παράδειγμά του πρὸς τὰ καλὰ καὶ τίμια ἔργα. Ἐάν, ὅμως, εἶναι κακός, προτρέπει πρὸς τὰ κακὰ καὶ ἐπονείδιστα».
ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Στὸ πρῶτο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου του «Πολιτικὸν Θέατρον» (3), ὁ Νικόλαος Μαυροκορδάτος συμπεραίνει: «Τὸ Βασιλικὸ Παλάτι (θὰ λέγαμε σήμερα Δημαρχεῖο, Μητρόπολη, Περιφέρεια, Ὑπουργεῖο καὶ πιὸ πάνω) πρέπει νὰ εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ, ὀφθαλμὸς τῆς φρονήσεως, στάθμη τῆς δικαιοσύνης, θρόνος τῆς ἀνδρείας, ὑπόδειγμα τῆς σωφροσύνης, παράδειγμα τῆς τιμῆς, φῶς τῆς ἀγάπης, πηγὴ τῶν χαρίτων, χορὸς τῶν μουσῶν, γυμνάσιο...

π. Γεώργιος Μεταλληνός: «Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ Θεολογικὲς σχολὲς βγάζουν ἄθεους, οἱ Φιλοσοφικὲς σχολὲς ἀγράμματους καὶ οἱ Νομικὲς Σχολὲς ἄδικους»

Γράφει ὁ Στυλιανὸς Καβάζης 

«Ἡ Ἀποκάλυψη εἶναι ποιητικὸ βιβλίο ποὺ ἀπευθύνεται στὰ συναισθήματα καὶ στὶς ἐπιθυμίες καὶ δὲν πρέπει νὰ ἑρμηνεύεται κατὰ λέξη». Ὁ Ἰωάννης, σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴν προσέγγιση, συνέθεσε δημιουργικὰ στοιχεῖα τῆς ἐποχῆς του, χωρὶς νὰ διατυπώσει προφητεία, μολονότι τὸ βιβλίο εἶναι Θεόπνευστο καὶ μαρτυρεῖ τὴν πίστη στὸν Χριστό, τὸ Ἐσφαγμένο Ἀρνί. 
Αὐτά, ἀκριβῶς εἰπώθηκαν σὲ σύναξη ἱερέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος στὸν Βόλο, μιᾶς Μητροπόλεως γνωστῆς γιὰ τὶς προοδευτικὲς θεολογικὲς καὶ ἐκκλησιαστικές της τοποθετήσεις. 
Σὲ λίγο θὰ μᾶς ποῦν ὅτι ὁ Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ἦταν ἁπλῶς ἕνας ποιητὴς μὲ ζωηρὴ φαντασία καὶ ἡ Ἀποκάλυψη ἕνα λογοτεχνικὸ δημιούργημα τῆς ἐποχῆς του! Γιατί, ἂν ἀφαιρέσουμε ἀπὸ τὸ βιβλίο τὸν προφητικὸ καὶ ἀποκαλυπτικό του χαρακτῆρα, τότε ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ πάψει νὰ ὀνομάζεται «Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη» καὶ νὰ μετονομαστεῖ σὲ «Ποιητικὲς σκέψεις καὶ προσωπικοὶ στοχασμοὶ τοῦ Ἰωάννη»! 
Ἐδῶ ἀκριβῶς ὅμως ἀρχίζει ἡ ἀντίφαση γιὰ ὅσους γνωρίζουν...

Πανοσ. Ἀρχιμ. Μεθόδιος, Καθηγ. Ἱ. Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Γηρομερίου: Ὁ Γέροντας ὡς πηγή «ὕδατος ἁλλομένου»

Τέλος, ἡ δεύτερη συνεδρία ὁλοκληρώθηκε μέ τήν ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Μεθοδίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Γηρομερίου Θεσπρωτίας, μέ θέμα: «Προϋποθέσεις πού πρέπει νά συντρέχουν στό πρόσωπο τοῦ Γέροντα ὥστε νά εἶναι “πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου” γιά τήν ἀδελφότητα».

Bundesliga: Ἐπίκληση Χριστοῦ ὑπὸ διωγμό – Ἐπίκληση τοῦ Σατανᾶ στὸ ἀπυρόβλητο!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ τὸ γερμανικὸ ποδόσφαιρο προσφέρει στιγμὲς ἀνόθευτου woke φασισμοῦ, ἀλλὰ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ χριστιανισμὸς στοχοποιεῖται τόσο ἀπροκάλυπτα στὴ Bundesliga, σὲ σημεῖο ποὺ ὁποιαδήποτε ἐπίκληση στὸν Χριστὸ (ἀκόμα καὶ ὡς συμβολικὴ χειρονομία) κηρύσσεται αὐτομάτως ἔκφραση... μίσους! 
Αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη μὲ ἕναν πανηγυρισμὸ ποὺ πραγματοποίησε μετὰ ἀπὸ γκόλ, ὁ παίκτης τῆς Μπορούσια Ντόρτμουντ, Φέλιξ Ἐνμέτσα. Ὡς Εὐαγγελικός, ὁ Ἐνμέτσα εἶναι μέλος τοῦ ἀντίστοιχου χριστιανικοῦ δικτύου Ballers in God («Μπαλαδόροι τοῦ Θεοῦ»), τὸ ὁποῖο συνιστᾶ μιὰ κοινότητα ἐπαγγελματιῶν ἀθλητῶν ποὺ μοιράζονται τὴ χριστιανικὴ πίστη καὶ τὴν ὁμολογοῦν δημόσια. Ὁ Ἐνμέτσα λοιπόν, πανηγύρισε μὲ μιὰ χαρακτηριστικὴ χειρονομία ἀπὸ τὴ καμπάνια τῶν Ballers in God, ἡ ὁποία ἀποκαλεῖται «The King’s Return». Τὴν ἔκανε ἀφαιρῶντας ἕνα νοητὸ στέμμα ἀπὸ τὸ κεφάλι του καὶ τοποθετῶντας το νοερὰ στὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ. 
Κι ὅμως αὐτὸς ὁ καθόλου προκλητικὸς πανηγυρισμὸς στάθηκε...

Μὲ ἐρωτηματικά ἡ στάση τοῦ Σερρῶν, ὄρθιος ὁ Δράμας γιὰ τὰ κειμήλια τῆς Εἰκοσιφοινίσσης – «Δὲν ὑπογράφω χωρὶς νὰ γνωρίζω τί παραλαμβάνω»

Μιλώντας στὸν Θῆτα FM εἶπε πὼς γιὰ νὰ παραλάβῃ ἡ Μητρόπολή του τὰ κειμήλια τῆς Εἰκοσιφοινίσσης, ποὺ τώρα φιλοξενοῦνται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Θεσσαλονίκης, θὰ πρέπει νὰ βάλη τὴν ὑπογραφή του καὶ ἀναρωτήθηκε: «Σὲ μία συγκυρία ὅμως, ποὺ δὲν ξέρουμε τί λέει ἡ συμφωνία, ἐσεῖς βάζετε τὴν ὑπογραφή σας νὰ παραλάβετε κάτι χωρὶς νὰ ξέρετε πῶς σᾶς δίδεται; Ἀς ποῦμε, σᾶς δίδεται ὡς δάνειο ἢ ὡς κυρίαρχος; Αὐτὸ δὲν ἔχει ξεκαθαριστεῖ».
Ὁ Μητροπολίτης Δράμας, Δωρόθεος, δὲν προσεκλήθη στὸ ἀρχιερατικὸ συλλείτουργο ποὺ ἔγινε χθὲς στὶς Σέρρες πρὸς τιμὴν τῶν πολιούχων τῆς πόλης, Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, καὶ μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν κειμηλίων ἀπὸ τὴ Βουλγαρία.
Παρά τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ μεγαλύτερο κομμάτι τῶν θησαυρῶν ποὺ περιλαμβάνονται στὴν συμφωνία ἐπιστροφῆς ἐκλάπη κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Εἰκοσιφοινίσσης, ποὺ ἀνήκει στὴ Μητρόπολη Δράμας, ὁ Μητροπολίτης δὲν ἦταν στὴν χθεσινὴ πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία, τὴν Δοξολογία καὶ ὅλες τὶς ὑπόλοιπες ἐκδηλώσεις ποὺ ἀκολούθησαν, καθὼς, ὅπως δήλωσε...

Ἐθνικὴ ἀσφάλεια ἢ ἀνεξέλεγκτη ἐπιτήρηση; Ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη δοκιμάζει τὰ ὅρια τοῦ κράτους δικαίου

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικὸς (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου) 

Ἡ ραγδαία ἐνσωμάτωση τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης στὴ δράση τῶν ὑπηρεσιῶν πληροφοριῶν ἐπιφέρει πρωτόγνωρες προκλήσεις γιὰ τὴν προστασία τῶν θεμελιωδῶν δικαιωμάτων καὶ τὴ λειτουργία τοῦ κράτους δικαίου στὰ σύγχρονα κράτη. 
Ἡ πρόσφατα (3 Νοεμβρίου 2026) δημοσιευθεῖσα ἔκθεση 122 σελίδων τῆς διεθνοῦς ὀργάνωσης Privacy International μὲ τίτλο "Artificial Intelligence Agencies: The use and regulation of AI in UK Intelligence Agencies" ἀναδεικνύει τὶς ἐκτεταμένες δυνατότητες παρακολούθησης ποὺ ἀποκτοῦν οἱ βρετανικὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν καθὼς καὶ τὶς ἀνεπάρκειες τοῦ ὑφιστάμενου νομοθετικοῦ πλαισίου. 
Ἡ ἀξιοποίηση τῆς νομολογίας τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (ΕΔΔΑ) ἀποκτᾶ στὸ πλαίσιο αὐτοῦ τοῦ προβληματισμοῦ καίρια σημασία γιατί καθορίζει τὰ ὅρια ἐντὸς τῶν ὁποίων ἡ ἐπίκληση τῆς ἐθνικῆς ἀσφάλειας μπορεῖ νὰ δικαιολογήσει ἐπεμβάσεις στὴν ἰδιωτικὴ ζωή. 
Σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεση, οἱ βρετανικὲς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν...

Πανοσ. Ἀρχιμ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ, Καθηγ. Ἱ.Μ.Ἁγ.Νικοδήμου Πυργετοῦ: «Κίνδυνοι στή σχέση Γέροντος-ὑποτακτικοῦ»

 

Ἡ δεύτερη συνεδρία συνεχίστηκε μέ τήν ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π.Εἰρηναίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου Πυργετοῦ Λαρίσης, ἡ ὁποία εἶχε τίτλο: «Κίνδυνοι πού ἀπειλοῦν τήν ἀδιάρρηκτη σχέση Γέροντος μετά τοῦ ὑποτακτικοῦ μέσα στή ζωή τοῦ Κοινοβίου».

Ἅγιος Ἰωάννης Ἐλεήμων

Ὀνομάστηκε “ἐλεήμων” γιατί ἡ ζωη του ἤταν ἕνα σύνολο ἀπό πράξεις ἀγάπης καί εὐσπλαχνίας.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ἤταν στήν κοσμική ζωή του πολύ πλούσιος. Ἀπό τότε ὅλο ἐσκόρπιζε. Καί ὁ Θεός τοῦ πολλαπλασίαζε τά ἀγαθά του.
Ἔχοντας καταλάβει καλά, ὅτι ἡ ἐλεημοσύνη δέν πρέπει νά γίνεται γιά νά βραβευθεῖ ὁ ἐλεήμονας ἀπό τούς ἀνθρώπους, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ἔκανε ὅλες τίς καλές πράξεις του κρυφά. Ἀλλά ὅπως τά λουλούδια, ὅταν δέν φαίνονται τά προδίδει ἡ εὐωδία τους πού γεμίζει τόν ἀέρα, παρόμοια καί ἡ εὐωδία τῶν πράξεων τοῦ ἁγίου Ἰωάννη, δέν μποροῦσε νά μείνει γιά πάντα κρυφή! Ἔτσι, κλῆρος καί λαός, βλέποντάς τον σάν ἀληθινό μιμητή τοῦ Χριστοῦ, μετά τόν θάνατο τοῦ τότε πατριάρχη Θεοδώρου (607-609 μ.Χ.), τόν ἐξέλεξαν διάδοχό του. Ὁ ἅγιος ἀπέφευγε τό ὑψηλό ἀξίωμα, ἀλλά ἐμπρός στήν ἀξίωση τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ, στήν ὁποία προστέθηκε καί ἡ πίεση τοῦ αὐτοκράτορα Ἡρακλείου (610-641 μ.Χ.) ὁ Ἰωάννης ἀναγκάστηκε νά ὑποχωρήσει. Καί ἔγινε πατριάρχης.
Μετά τήν ἐνθρόνισή του κάλεσε τούς κληρικούς καί τούς εἶπε:
-Θέλω νά μέ πληροφορήσετε πόσοι εἶναι οἱ κύριοί μου. Θέλω τά ὀνόματά τους καί ὅλα τά στοιχεῖα τους!
Ἔμεινα ἔκπληκτοι οἱ Ἱερεῖς. Τί ἐννοοῦσε ἄραγε ὁ Πατριάρχης;
Ἐννοῶ, τούς λέει, ἐκείνους, πού τούς ἀποκαλοῦμε “φτωχούς”. Αὐτοί εἶναι οἱ Κύριοί μας! Ἐγώ ἔτσι τούς βλέπω. Καί ἀφοῦ τοῦ τά ἔδωσαν, τότε καί τί δέν ἔκαμε νά τούς ἀνακουφίσει! Ἀδιαφοροῦσε ἐντελῶς γιά τόν ἑαυτό του. Καί στήν σκέψη...

Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ Ὁμολογητής: Ἡ κοινωνία μέ αἱρετικούς μᾶς καθιστᾶ ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ καί μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια!

Στίς 11 Νοεμβρίου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου.
Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ἀκολουθῶντας πιστά τά ἴχνη τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, μᾶς διδάσκει, ὅτι ἡ κοινωνία μέ αἱρετικούς μᾶς καθιστᾶ ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ καί μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια.
Γράφει: «Ἐχθρούς γάρ τοῦ Θεοῦ, ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας μεγάλῃ καί πολλῆ τῆ φωνῆ ἀπεφήνατο».(P.G. 99. 1049 Α).
Λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος μέ φωνή βροντερή, ὅτι εἶναι ἐχθροί τοῦ Θεοῦ, ὄχι μονάχα οἱ αἱρετικοί, ἀλλά καί ὅλοι ἐκεῖνοι πού ἔχουν κοινωνία μαζί τους.
Καί ἀλλοῦ λέγει: «Οἱ μέν τέλεον περί τήν πίστιν ἐναυάγησαν· οἱ δέ, εἰ καί τοῖς λογισμοῖς ού κατεποντίσθησαν, ὅμως τῆ κοινωνία τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται» (P.G. 99, 1164 Α).
«Ἄλλοι μέν ἐναυάγησαν περί τήν πίστιν τελείως, ἄλλοι δέ, καίτοι ἐσωτερικῶς δέν ἀσπάσθηκαν τήν κηρυττομένην κακοδοξίαν, συναπωλέσθησαν ὅμως μέ τούς λοιπούς λόγω τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μετ' αὐτῶν» (P.G. 99, 1164A).
ΒΡΑΧΥ ΣΧΟΛΙΟ: «Μνήμη ἁγίου, μίμησις ἁγίου». Καί ὁ νοῶν, νοείτω...

Οἱ πειρασμοὶ τῶν φίλων καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Θεοῦ

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Κωνσταντίνου Καρακόλη, Ἀνθολόγιο ἀπὸ τὴν ἀσκητικὴ ἐμπειρία τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ του Σύρου. Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 120. 
Ἐδῶ θὰ ἀναφέρω τοὺς πειρασμοὺς ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ πνευματικὸ ραβδὶ τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ προκόψει στὴν ἀρετὴ ἡ ψυχή, καθὼς γυμνάζεται μὲ αὐτοὺς καὶ δοκιμάζεται καὶ ἀγωνίζεται. Εἶναι λοιπόν: ἡ ὀκνηρία, τὸ βάρος τοῦ σώματος, ἡ παράλυση τῶν μελῶν τοῦ σώματος, ἡ ἀμέλεια (ἀκηδία), ἡ σύγχυση τοῦ νοῦ, ἡ ἔμμονη ἰδέα ὅτι ἔχουμε κάποια ἀρρώστια σωματική, ἡ προσωρινὴ ἀπελπισία, τὸ σκοτάδι στοὺς λογισμούς μας, ἡ ἔλλειψη τῆς ἀνθρώπινης βοήθειας, ἡ στέρηση τῶν ἀναγκαίων γιὰ τὸ σῶμα μας, καὶ τὰ παρόμοια. Μὲ αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς ἀποκτᾶ ὁ ἄνθρωπος μοναξιὰ καὶ ἀνασφάλεια στὴν ψυχή του, καὶ καρδιὰ νεκρὴ καὶ ταπεινή. 
Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ὁ ἄνθρωπος δοκιμάζεται, ὥστε νὰ θελήσει καὶ νὰ ζητήσει τη χάρη τοῦ Δημιουργοῦ του. Καὶ αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς ἡ θεία πρόνοια τοὺς οἰκονομεῖ ἀνάλογα μὲ τὴ δύναμη ἀντοχῆς καὶ τὴν ἀνάγκη ποὺ ἔχει ὁ καθένας. Σ’ αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς θὰ βρεῖς συγκερασμένα τὴν παρηγορία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ δυστυχία, τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι, τοὺς πολέμους καὶ τὴ βοήθεια καί, γιὰ νὰ εἶμαι σύντομος, τὴ στενοχώρια καὶ τὴν ἄνεση. Αὐτὸ λοιπὸν εἶναι τὸ σημάδι...

Σατανιστικὸ τὸ ὑπόβαθρο τῆς γιορτῆς Χάλοουϊν

Δυστυχῶς ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ ὑποπροϊόντα τῆς ἀμερικανικῆς κουλτούρας ἔχει τὰ τελευταῖα χρόνια εἰσαχθεῖ καὶ στὴν Ὀρθόδοξη πατρίδα μας, ὅπως ἐξάλλου καὶ στὶς ὑπόλοιπες δυτικὲς χῶρες. Πρόκειται γιὰ τὴ γιορτὴ Χάλοουϊν («Halloween»), ἡ ὁποία ἀπευθύνεται κυρίως στὰ μικρὰ παιδιά, χωρὶς νὰ ἀποκλείονται ἀπὸ αὐτὴν καὶ οἱ μεγάλοι. Κάθε χρόνο τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ βιτρίνες τῶν καταστημάτων πρὸς τὸ τέλος τοῦ Ὀκτωβρίου γεμίζουν μὲ μακάβρια σύμβολα, ποὺ θυμίζουν ταινίες τρόμου, ὅπως σκελετοὺς ἀνθρώπων, κολοκύθες σὲ σχῆμα δαιμόνων, νεκροκεφαλές, φαντάσματα, ξωτικά, ἐνδυμασίες μαγισσῶν καὶ μαγικὰ σύμβολα. Ἡ γιορτὴ τελεῖται στὶς 31 Ὀκτωβρίου καὶ ἔχει δυστυχῶς περάσει ἀκόμη καὶ στὴν πρωτοβάθμια ἐκπαίδευση.
Ἐφέτος ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Πολιτῶν γιὰ τὰ παιδιά (ΠΕΠΠ), μὲ παρέμβασή της πρὸς τὶς Διευθύνσεις Ἐκπαίδευσης, τὶς Σχολικὲς Μονάδες καὶ τὸν Τύπο, ζητεῖ νὰ ἀνατραπεῖ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα...

Πανοσ. Ἀρχιμ. ΜΩΥΣΗΣ, Καθηγ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου: «Ἡ σχέση τοῦ μοναχοῦ μέ τόν διάδοχο τοῦ Γέροντά του»

Ἡ δεύτερη συνεδρία ξεκίνησε τό πρωί τῆς Τρίτης, 3 Νοεμβρίου 2026. Πρώτη, σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα, ἦταν ἡ ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Μωυσέως, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Ἡ σχέση τοῦ μοναχοῦ μέ τόν διάδοχο τοῦ Γέροντά του». Ἀκολουθεῖ τό σχετικό ὀπτικοακουστικό ἀρχεῖο.

14.519 καταγγελίες ἐνδοοικογενειακῆς βίας

«“Φῶς” στὴν ἔκταση τοῦ φαινομένου τῆς ἐνδοοικογενειακῆς βίας ρίχνουν τὰ στοιχεῖα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας. Οἱ ἀριθμοὶ “μιλᾶνε” ἀπὸ μόνοι τους: Ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο ἕως καὶ τὸν Αὔγουστο τοῦ 2026 ἔχουν γίνει καταγγελίες στὶς ἁρμόδιες ἀστυνομικὲς ὑπηρεσίες γιὰ 14.519 περιστατικὰ ἐνδοοικογενειακῆς βίας. Καὶ πραγματοποιήθηκαν 8.920 συλλήψεις γιὰ σχετικὰ ἀδικήματα. Τὸ ἴδιο διάστημα 14.978 πρόσωπα καταγράφηκαν ὡς δράστες ἀδικημάτων τοῦ νόμου περὶ ἐνδοοικογενειακῆς βίας: 11.950 ἄνδρες καὶ 3.028 γυναῖκες.
Παράλληλα, ἀπὸ τὴν ἔναρξη λειτουργίας τοῦ “Panic Button”, τὸν Μάρτιο τοῦ 2023, ἕως τὶς 31 Αὐγούστου 2026, στὴν ἐφαρμογὴ εἶχαν ἐγγραφεῖ 15.113 γυναῖκες καὶ 1.470 ἄνδρες, ἐνῶ εἶχαν ἀποσταλεῖ 2.935 αὐτοματοποιημένα μηνύματα πρὸς τὴν Ἀστυνομία ὕστερα ἀπὸ ἐνεργοποίησή της. Τὰ στοιχεῖα ἀφοροῦν σὲ περιστατικὰ ποὺ ἔφθασαν στὶς Ἀρχὲς καὶ δὲν ἀποτυπώνουν ἀπὸ μόνα τους τὴ ­συνολικὴ...

Οἱ ἰσλαμιστὲς στοχοποιοῦν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία

«Πολύνεκρη τρομοκρατικὴ ἐπίθεση σὲ ἑλληνορθόδοξη ἐκκλησία στὴν πόλη Καρὰκ» τῆς Ἰορδανίας πραγματοποίησαν στὶς 23 Ὀκτωβρίου τρ. ἔτους «τουλάχιστον τρεῖς πάνοπλοι ἄνδρες. Οἱ δράστες εἰσέβαλαν στὸν προαύλιο χῶρο τῆς ἐκκλησίας, σκότωσαν τουλάχιστον ἑπτὰ χριστιανοὺς καὶ τραυμάτισαν ἄλλους δέκα. Ἡ ἐκκλησία ἦταν γεμάτη ἀπὸ πιστοὺς ποὺ παρευρέθησαν σὲ κηδεία». Ὅπως ἀνέφερε σὲ ἀνακοίνωσή της ἡ Διεύθυνση Δημόσιας Ἀσφάλειας τῆς χώρας, «οἱ ἔνοπλοι βγῆκαν ἀπὸ ὄχημα καὶ ἄνοιξαν πῦρ κατὰ τὴ διάρκεια ἐπικήδειας τελετῆς, τὴν ὥρα ποὺ ἔβγαινε τὸ φέρετρο. (…) Αὐτόπτης μάρτυρας δήλωσε ὅτι τὰ ἄτομα πυροβολοῦσαν ἐπὶ πέντε λεπτὰ πρὶν ἐξαφανισθοῦν. Ἐκτιμᾶται ὅτι περίπου 200 χριστιανοὶ ἦταν παρόντες στὴν κηδεία» («Ἑστία» 24-10-2026).
Πρέπει δὲ νὰ σημειώσουμε ὅτι δύο σοβαρὰ τραυματισμένα ἄτομα ὑπέκυψαν τὶς ἑπόμενες ἡμέρες, ἀνεβάζοντας τὸν ἀρι­θμὸ τῶν νεκρῶν σὲ ἐννέα.
Στὸν χῶρο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχουν καταγραφεῖ...

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης

Ὁ Ὁσιότατος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης γεννήθηκε γύρω στὰ 1840 στὰ Φάρασα ἢ Βαρασιό, στὸ Κεφαλοχώρι τῶν ἕξι Χριστιανικῶν χωριῶν τῆς περιφερείας Φαράσων τῆς Καππαδοκίας. Οἱ γονεῖς του ἦταν πλούσιοι σὲ ἀρετὲς καὶ μέτριοι σὲ ἀγαθά. Εἶχαν ἀποκτήσει δύο ἀγόρια, τὸν Βλάσιο καὶ τὸν Θεόδωρο (τὸν Ἅγιο Ἀρσένιο).
Ἀπὸ μικρὴ ἡλικία ἔμειναν ὀρφανὰ καὶ τὰ προστάτεψε ἡ θεία τους, ἀδελφὴ τῆς μητέρας τους. Ἕνα θαυμαστὸ γεγονὸς ποὺ συνέβηκε στὰ παιδιὰ καὶ ἡ θαυματουργικὴ διάσωση τοῦ μικροῦ τότε Θεόδωρου ἀπὸ τὸν Ἅγιο Γεώργιο, ποὺ τὸν ἔσωσε ἀπὸ βέβαιο πνιγμό, εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα, γιὰ τὸν μὲν Βλάσιο νὰ δοθεῖ μὲ τὸν δικό του τρόπο στὸν Θεό, νὰ τὸν δοξολογεῖ ὡς δάσκαλος τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς καὶ κατέληξε ἀργότερα στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ τὸν Θεόδωρο δὲ νὰ θέλει νὰ γίνει καλόγερος. Στὴ συνέχεια μεγαλώνοντας, στάλθηκε στὴ Νίγδη καὶ μετὰ στὴ Σμύρνη, ὅπου τέλειωσε τὶς σπουδές του.
Στὰ εἴκοσι ἕξι του περίπου χρόνια πῆγε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Φλαβιανῶν τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ὅπου ἀργότερα ἐκάρη Μοναχὸς καὶ πῆρε τὸ ὄνομα Ἀρσένιος. Δυστυχῶς ὅμως, δὲ χάρηκε πολὺ τὴν ἡσυχία του, διότι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ εἶχαν ἀνάγκη μεγάλη ἀπὸ δασκάλους καὶ ὁ Μητροπολίτης Παΐσιος ὁ Β΄ τὸν χειροτόνησε Διάκο καὶ τὸν ἔστειλε στὰ Φάρασα, γιὰ νὰ μάθει γράμματα στὰ ἐγκαταλελειμμένα παιδιά. Αὐτὸ φυσικὰ γινόταν στὰ κρυφά, μὲ χίλιες δυὸ...

Ἅγιος Νεκτάριος: Ἕνας ἀμνὸς ποὺ δὲν χωροῦσε ἡ ἐποχή του - Πόσο μᾶλλον ἡ δική μας

Γραφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ἀδικημένος, πικραμένος, κατατρεγμένος, πάμφτωχος. Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, αὐτὸ τὸ σπάνιο μαργαριτάρι στὸ αἰώνιο στέμμα τῆς Ὀρθοδοξίας, εἶναι ἡ ἀπάντηση ὅτι τὸ θυσιαστικὸ πνεῦμα τῶν Ἁγίων δὲν εἶναι μιὰ θεωρητικὴ ἠθικολογία, ἀλλὰ ἕνας βίος ποὺ διαχρονικὰ στάζει αἷμα. 
Ἀπὸ ἐπίσκοπος Πενταπόλεως, βρέθηκε στὴν ἀπόλυτη ἐξαθλίωση ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ βρεθεῖ ἱεράρχης. Συκοφαντημένος ἀπὸ κύκλους τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, αὐτοεξόριστος στὴν Ἀθήνα, χωρὶς χρήματα γιὰ τροφὴ καὶ στέγη, ἐπαίτης μιᾶς εὐκαιρίας νὰ ὑπηρετήσει ξανὰ τὸν Χριστό. Διψῶντας, ὄχι νὰ λάβει πίσω τὰ ἀξιώματά του, ὄχι νὰ ἀποκαταστήσει τὴ φήμη του, ἀλλὰ πάνω ἀπ’ ὅλα νὰ γίνει ξανὰ ἐργάτης στὴν ὑπηρεσία τοῦ ποιμνίου. Σὰν φάρος ποὺ τὰ κρύσταλλά του θρυψαλιάστηκαν ἀπὸ τὴ φουρτούνα, τὸ φῶς ἔσβησε, τὰ πλοιαράκια ἔχασαν τὸν προσανατολισμό, ὅμως αὐτὸ τὸ φῶς ἔμελλε νὰ λάμψει ξανά, χιλιάδες φορὲς λαμπρότερο. 
Μετὰ τὴν ἐξοργιστικὴ πλεκτάνη ποὺ στήθηκε ἐναντίον τοῦ Ἁγίου, ἐκεῖνος θὰ μποροῦσε νὰ ἀναλωθεῖ σὲ χρόνια προστριβῶν καὶ διενέξεων γιὰ νὰ βρεῖ τὸ δίκιο του. Δὲν τὸ ἔκανε. Ἔστειλε μὲν κάποιες ἐπιστολὲς διαμαρτυρίας, ἔπραξε τὰ ἱεροκανονικὰ ζητῶντας ἔστω δυνατότητα ἀπολογίας, ὄχι ὅμως γιὰ νὰ καθαρίσει τὸ δικό του ὄνομα, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπουλωθεῖ ὁ σκανδαλισμὸς τῶν πιστῶν...

Πανοσ. Ἀρχιμ. Μεθόδιος, Καθηγούμενος Ἱ. Ἡσυχ. Ἀναστάντος Χριστοῦ: «Τό “πρωτεῖο” τοῦ Ἡγουμένου»

Ἡ δεύτερη, σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα ὁμιλία, ἡ ὁποία καί ἀκολουθεῖ, ἐκφωνήθηκε ἐπίσης τήν Δευτέρα 2 Νοεμβρίου καί ἦταν ἐκείνη τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Μεθοδίου, Καθηγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Ἀναστάντος Χριστοῦ Πειραιῶς. Ἡ ὁμιλία εἶχε τίτλο: «Τό “πρωτεῖο” τοῦ Ἡγουμένου». Μέ αὐτήν ὁλοκληρώθηκε ἡ ἐναρκτήρια συνεδρία τῆς Δευτέρας.

Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης: Νὰ εἶστε φίλοι τοῦ Θεοῦ!

Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης

Ποῖος λοιπὸν εἶναι αὐτός, ὅπως πολλὲς φορὲς λέμε, ποὺ πιστεύει ὅτι δὲν χάνει τὸν καιρό του μὲ τὴν ἀνέμελη ζωή του καὶ τὰ πανοῦργα τεχνάσματα τοῦ διαβόλου; Ποῖος βαδίζει προσέχοντας, χωρὶς νὰ παρασύρεται ἀπὸ τὴν ἀνεμελιά, ἑτοιμαζόμενος κάθε μέρα γιὰ τὸν θάνατο, συμπαρασύροντας τὸν ἑαυτό του καὶ παρουσιάζοντας καθαρὸ τὸ ἔργο του, καὶ τὸ πνευματικὸ καὶ τὸ σωματικό, μπροστὰ στὸν παντοδύναμο Θεό;
Ποῖος εἶναι αὐτὸς ποὺ σηκώνει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς στὸν οὐρανὸ καὶ βλέπει τὰ κάλλη αὐτῶν ποὺ ὑπάρχουν ἐκεῖ, ἀμυδρὰ βέβαια, καὶ μεταθέτει ὅλο τὸν ἔρωτά του στὴν ἐπιθυμία του γι’ αὐτὰ ἐκεῖ, συμπορευόμενος μετέωρος μαζὶ μὲ τὶς ἀνώτατες δυνάμεις, καὶ μὴ θεωρώντας γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸν τίποτε δυσάρεστο, ἀλλὰ ὑποφέροντας καὶ τὴ βρισιὰ καὶ τὴν ταπείνωση καὶ τὴν κακοπάθεια καὶ τὴν πείνα καὶ τὴ δίψα καὶ τὸ κρύο καὶ τὴ ζέστη, καὶ κυλιόμενος μέσα στὴν ἀδελφότητα σὰν ἅγιος λίθος, ὅπως εἶναι γραμμένο;
Καὶ ὅμως ἐγὼ βλέπω ἀνάμεσά σας ὄχι ἕνα, οὔτε δύο, ἀλλὰ πολλούς, σύμφωνα μ’ αὐτὸ ποὺ συζητοῦμε, ὅλους πειθαρχικοὺς καὶ προσηλωμένους, προσηνεῖς καὶ μειλίχιους, ὑπάκουους καὶ φιλόπονους, ποὺ δέχονται εὔκολα τὸ ἄγγελμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ μένουν πιστοὶ σ’ αὐτό. Καὶ μπορεῖ βέβαια νὰ μὴν ἔχουν μεγάλη μόρφωση, οὔτε νὰ ἔχουν ἀσχοληθεῖ μὲ σοφίσματα καὶ ἀναγνώσματα καὶ ἀποστηθίσεις καὶ ψαλμῳδίες, ἔχουν ὅμως ἕνα, αὐτὸ ποὺ ζητᾶ...

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως - Συστάσεις για την πνευματική ζωή

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Σᾶς συνιστῶ νά ἔχετε σέ ὅλα διάκριση καί φρόνηση. Νά ἀποφεύγετε τά ἄκρα. Οἱ αὐστηρότητες συμβαδίζουν μέ τά μέτρα τῆς ἀρετῆς. Αὐτός πού δέν ἔχει μεγάλες ἀρετές καί συναγωνίζεται μέ τούς τελείους, θέλοντας νά ζεῖ μέ αὐστηρότητα, ὅπως οἱ ἅγιοι ἀσκητές, αὐτός κινδυνεύει νά ὑπερηφανευθεῖ καί νά πέσει. Γι’ αὐτό νά πορεύεσθε μέ διάκριση καί νά μήν ἐξαντλεῖτε τό σῶμα μέ ὑπέρμετρους κόπους. Νά θυμᾶστε πώς ἡ ἄσκηση τοῦ σώματος ἁπλῶς βοηθάει τήν ψυχή νά φτάσει στήν τελειότητα· ἡ τελειότητα κατορθώνεται κυρίως μέ τόν ἀγώνα τῆς ψυχῆς.
Μήν τεντώνετε περισσότερο ἀπό τό μέτρο τή χορδή. Νά ξερετε ὅτι ὁ Θεὸς δέν ἐκβιάζεται στίς δωρεές Του. Δίνει, ὅταν Αὐτός θέλει. Ὅ,τι παίρνουμε, τό παίρνουμε δωρεάν ἀπό τό θεῖο ἔλεος.
Μή ζητᾶτε νά φτάσετε ψηλά μέ μεγάλες ἀσκήσεις χωρίς νά ἔχετε ἀρετές, γιατί κινδυνεύετε νά πέσετε σέ πλάνη γιά τήν ἔπαρση καί τήν τόλμη σας. Ὅποιος ἐπιζητεῖ θεῖα χαρίσματα καί ὑψηλές θεωρίες, ἐνῶ εἶναι ἀκόμα φορτωμένος μέ πάθη, αὐτός, σάν ἀνόητος καί ὑπερήφανος, πλανιέται. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὀφείλει ν’ ἀγωνιστεῖ γιά τήν κάθαρσή του. Ἡ θεία Χάρη στέλνει τά χαρίσματα σάν ἀμοιβὴ σ’ ὅσους ἔχουν καθαριστεῖ ἀπό τά πάθη. Τούς ἐπισκέπτεται χωρὶς θόρυβο καί σέ ὥρα...

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες

Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική.
Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες.
Κάθε νεῦμα, κάθε λέξη, κάθε κίνηση καί κάθε πράξη τῆς μητέρας, γίνεται νεῦμα καί λέξη, καί ἔκφραση καί κίνηση καί πράξη τοῦ παιδιοῦ.
Τήν πρώτη περί Θεοῦ ἔννοια, μόνον ἡ μητέρα εἶναι ἡ πιό κατάλληλη νά ζωντανέψει καί νά καλλιεργήσει μέσα στήν παιδική καρδιά.
Ἐάν ἡ ψυχή τῆς μητέρας εἶναι θεοειδής, καθαρή, εὔθυμη, ἀθώα καί γεμάτη ἀπό φόβο Θεοῦ, καί ἐπίσης οἱ διαθέσεις της εἶναι εἰρηνικές, φιλόθεες καί φιλάνθρωπες, τότε καί ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ, πού καθρεπτίζεται σέ τέτοιο καθρέπτη, χωρίς νά τό καταλαβαίνει τήν μιμεῖται καί γίνεται ὅμοια μἐ τἠν ψυχή τῆς μητέρας του· καί καθώς περνάει ὁ καιρός ἀρχίζουν καί φανερώνονται οἱ καρποί τῶν ἀγαθῶν σπερμάτων.
Συνεπῶς, εἶναι ἀνάγκη νά ἐξασφαλίζουμε γιά τά κορίτσια μας παιδεία καί θρησκεία. Καί μόρφωση ἀλλά καί ὀρθόδοξη χριστιανική ἀγωγή, ὥστε νά μπορέσουν καί αὐτά, ὅταν γίνουν μητέρες, νά τά μεταδώσουν καί στά δικά τους παιδιά.
Ἡ διανοητική καί θρησκευτική μόρφωση εἶναι δύο διαφορετικά δένδρα...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ἡ ψηφιακὴ ζωή μας στὸ ἔλεος τῶν χάκερς»!

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ἡ ψηφιακὴ ζωή μας στὸ ἔλεος τῶν χάκερς», Κυριακή 08 Νοεμβρίου 2026.

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί!

Τά ἀποσπάσματα ἀπό τήν γραφίδα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου προέρχονται ἀπό τήν ἱστορική του μελέτη γιά τό σχίσμα. Ἁλιεύθηκαν ἀπό τό βιβλίο Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΥΤΕ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ, σελ. 32-33, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ.
Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς - θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο - σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται!
Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι σαφέστατος:
«Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ...