Ὁσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου - Ἀποσπάσματα

• Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἅγιασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. 
• Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ., ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά.
• Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά. 
• Μέσα στὴν ἄσκηση, τὶς μετάνοιες, τὶς ἀγρυπνίες καὶ τὶς ἄλλες κακουχίες εἶναι καὶ ἡ νηστεία. 
• «Παχεῖα γαστὴρ λεπτὸν οὐ τίκτει νόον». (Χοντρή κοιλία δὲν γεννᾶ λεπτὸ πνεῦμα). 
• Ἐγὼ τὸ γνωρίζω αὐτὸ ἀπ’ τοὺς Πατέρες. Ὅλα τὰ πατερικὰ βιβλία μιλοῦν γιὰ τὴ νηστεία. 
• Οἱ Πατέρες τονίζουν νὰ μὴν τρῶμε δυσκολοχώνευτα φαγητὰ ἢ λιπαρὰ καὶ παχιά, γιατὶ κάνουν κακὸ στὸ σῶμα ἀλλὰ καὶ στὴν ψυχή. 
• Λένε ὅτι τὸ προβατάκι τρώει τὰ χορταράκια τῆς γῆς κι εἶναι τόσο ἥσυχο.
• Νὰ εἶναι πιὸ ἁπλὰ τὰ φαγητά μας. Νὰ μὴν ἀσχολούμαστε τόσο πολὺ...

Περὶ τοῦ ὅτι ἐκεῖνος ποὺ προσεύχεται νοερῶς καὶ νηστεύει πάντοτε ἀπὸ τὰ ἡδονικὰ φαγητά, ὅταν εἶναι νηστικός, γλυκαίνει μερικὲς φορὲς τὸ στόμα του ἀπὸ τὴν εὐχή

ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ ΝΗΠΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ
ΛΟΓΟΣ Η΄

Περὶ τοῦ ὅτι ἐκεῖνος ποὺ προσεύχεται νοερῶς καὶ νηστεύει πάντοτε ἀπὸ τὰ ἡδονικὰ φαγητά, ὅταν εἶναι νηστικός, γλυκαίνει μερικὲς φορὲς τὸ στόμα του ἀπὸ τὴν εὐχή, σὰν νὰ τρώγει ζάχαρη ἢ γλυκύτατο μέλι, καθὼς λέγει καὶ ὁ προφητάνακτας· «Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου» (Ψλμ. ριη΄ 103).
Εὐλόγησον πάτερ.
Τρία πράγματα φρόντιζε, ταπεινὲ Μοναχέ, νὰ ἀποκτήσεις πάντοτε· νηστεία, ἐγκράτεια καὶ νοερὰ προσευχή, ἂν θέλεις νὰ γευθεῖς κάποτε αὐτὴν τὴν θαυμαστὴ γλυκύτητα, ἡ ὁποία θὰ σοῦ γλυκαίνει ἄρρητα τὴν γλῶσσα σου. Διότι ἂν δὲν μεταχειρίζεσαι μὲ κάθε ἔφεσή σου καὶ θέληση, νηστεία, ἐγκράτεια καὶ νοερὰ προσευχή, μὴν ἐλπίζεις ποτὲ νὰ αἰσθανθεῖς αὐτὴν τὴν θαυμαστὴ γλυκύτητα. Αὐτή, εἶναι μία μεγάλη παρηγορία τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ σὲ κάνει περισσότερο θερμὸ καὶ περισσότερο ζηλωτὴ στὴν πνευματική σου ἐργασία.
Αὐτὴν τὴν θαυμαστὴ θεϊκὴ γλυκύτητα τῆς γλώσσας εἶναι σπάνιοι ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ἀπολαμβάνουν, μάλιστα καὶ αὐτοὶ δὲν τὴν αἰσθάνονται πάντοτε, ἀλλὰ μερικὲς...

Βασίλειος Τουλουμτσῆς: «Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καί ἡ σύγχρονη βαπτισματική ἐκκλησιολογία»

 

Ὁμιλία τοῦ κ. Βασιλείου Τουλουμτσῆ μὲ θέμα: «Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καὶ ἡ σύγχρονη βαπτισματικὴ ἐκκλησιολογία». 
Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου. 
Ἡ Ὁμιλία ἔχει σχέση καὶ ἀπαντᾶ, διά του ἁγ. Γρηγορίου Θεολόγου, σὲ μία θεολογικῶς ἀνυπόστατη θεώρηση ὅτι "ὅπου ὑπάρχει τριαδικὸ βάπτισμα, ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ βαπτίζει παρὰ μόνο νὰ χρίει". 
Στὴν φράση αὐτὴ συμπυκνώνεται ἐνδεικτικὰ ὁ πυρῆνας ἑνὸς σύγχρονου τρόπου ἀντίληψης τῶν μυστηρίων, ὄχι ὡς τρόπων μετοχῆς τοῦ ἑνιαίου σωτηριώδους μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ὡς αὐτόνομων γεγονότων, ποὺ φέρουν αὐτόνομο κῦρος καὶ ὑπόσταση, ἄσχετα ἂν αὐτὰ τελοῦνται ὑπὸ καὶ ἐντὸς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἢ ὑπὸ καὶ ἐντὸς αἱρετικῶν κοινοτήτων. 

Ὡς ἀντίδωρο γιὰ τὶς προσευχὲς ὅλων σας γιὰ τὸν π.Ευσέβιο. Πλέον δὲν τὶς ζητοῦμε! Τὶς ἐπαιτοῦμε...

 

Ἀκοῦστε ἐδῶ τὸ ἠχητικό 

Ἂς ἑνώσουμε τὶς προσευχές μας γιὰ τὸν παπα-Ευσέβιο ποὺ νοσηλεύεται στὴν ΜΕΘ Λάρισας

Διδαχὲς Γέροντος Γαβριὴλ Ἁγιορείτου

1) Ἔχασα τὰ πάντα ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἔδωσα.
2) Τίποτα δὲν εἶναι δικό μου, ὅταν εἶναι μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό μου.
3) Τὰ χέρια τοῦ κουλοῦ εἶναι καλύτερα ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ τσιγκούνη.
4) Θέλεις νὰ γίνεις φτωχὸς καὶ ἐσὺ καὶ ἐγώ; Θησαύριζε!
5) Θέλεις νὰ γίνεις φτωχός; Νὰ κλέβεις καὶ νὰ δουλεύεις Κυριακές.
6) Θέλεις νὰ ἔχεις ἀφθονία; Σκόρπιζε!
7) Θέλεις νὰ γίνεις ζητιάνος; Ἀποθήκευε!
8) Θέλεις νὰ πεθάνεις ἀπὸ τὴν πεῖνα; Κλεῖσε τὰ μάτια σου καὶ τὰ αὐτιά σου στὸν ἀνθρώπινο πόνο καὶ στὴν ἀνθρώπινη δυστυχία!
9) Χαρὰ στὰ μάτια ποὺ δακρύζουν γιὰ κάποιον ἄλλο ποὺ πονᾶ, γιατί τὰ μάτια αὐτὰ θὰ εἰδοῦνε τοῦ παραδείσου τὰ καλά!
10) Χαρὰ στὰ χέρια ὅπου ντύνουν μικρὰ παιδιὰ καὶ ὀρφανά, γιατί τὰ χέρια αὐτὰ θὰ γίνουν φτερὰ γιὰ νὰ πετοῦν ψηλά!!
11) Χαρὰ στὸ στόμα ὅπου λέγει λόγια παρήγορα γλυκά, γιατί τὸ στόμα...

Γκρινιάζεις στὴν γυναῖκα σου γιὰ τὸ φαγητό;

Σὲ μιὰ σκήτη τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἕνας ὑποτακτικὸς ποὺ ἤθελε νὰ περιποιηθεῖ τὸν Γέροντά του, βγῆκε στὸ βουνὸ νὰ μαζέψει χόρτα. Ἀπὸ ἄγνοια, ὅμως, μάζεψε κάποια χόρτα ποὺ ἦταν ἐξαιρετικὰ πικρά, σχεδὸν δηλητηριώδη στὴ γεύση. 

Μαγείρεψε τὰ χόρτα καὶ τὰ σέρβιρε στὸν Γέροντα. Ἐκεῖνος ἄρχισε νὰ τρώει σιωπηλός. Ἔφαγε ὅλο τὸ πιάτο του χωρὶς νὰ ἀλλάξει ἡ ἔκφραση τοῦ προσώπου του. 

Ὅταν ὁ ὑποτακτικὸς πῆγε νὰ φάει τὰ ὑπόλοιπα, μὲ τὴν πρώτη μπουκιὰ κόντεψε νὰ πνιγεῖ ἀπὸ τὴν πικράδα. «Γέροντα!» φώναξε ἔντρομος. «Αὐτὸ εἶναι φαρμάκι! Γιατί δὲν μοῦ εἴπατε τίποτα; Γιατί τὸ φάγατε ὅλο;» 

Ὁ Γέροντας τὸν κοίταξε μὲ ἀπέραντη γαλήνη καὶ τοῦ εἶπε: 

«Παιδί μου, ἐσὺ κόπιασες νὰ τὰ μαζέψεις, ἐσὺ ἄναψες τὴ φωτιά, ἐσὺ...

Ἡ πανδημία τοῦ φόβου καὶ τὰ ἀδιάλυτα ψεύδη της - Κλειστὰ φέρετρα, κλειστὴ λογική!

Ἄραγε, ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ πραγματικότητα, θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν ἐφεύρουμε γιὰ νὰ γελάμε λιγάκι; Διότι ἡ εἴδηση ὅτι, πέντε χρόνια μετὰ, σοροὶ ἀνθρώπων ποὺ πέθαναν ἀπὸ τὸν κορωνοϊὸ βρίσκονται… ἀδιάλυτες ἐξαιτίας τῶν «εἰδικῶν μέτρων προστασίας», μοιάζει μὲ πικρὸ ἀνέκδοτο ποὺ ἀποφάσισε νὰ γίνει διοικητικὴ πράξη.
Θυμόμαστε ὅλοι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ τῆς ὑψηλῆς… μεταφυσικῆς ἐπιστήμης. Ἔναν ἰὸ ποὺ κολλοῦσε στὰ παγκάκια, στὸν ἀέρα, στὰ παπούτσια, στὴ σκέψη, ἀλλὰ κυρίως—ὅπως ἀποδείχθηκε—στὴν κοινὴ λογική. Φέρετρα σφραγισμένα ἑρμητικὰ, συγγενεῖς κρατημένοι σὲ ἀπόσταση λες καὶ ὁ νεκρὸς ἔκανε… μεταθανάτια περιοδεία μετάδοσης, τελετὲς ποὺ ἔμοιαζαν περισσότερο μὲ διαδικαστικὴ ἀποστείρωση παρά μὲ ἀποχαιρετισμό. Ὅλα στὸ ὄνομα μιᾶς «προφύλαξης» ποὺ δὲν ἐπέτρεπε οὔτε τὸ στοιχειῶδες ἀνθρώπινο: νὰ πενθήσεις.
Καὶ τώρα; Τώρα ἡ φύση, ἡ ὁποία συνήθως δὲν συμβουλεύεται ἐγκυκλίους, ἀπλῶς ἀρνεῖται νὰ συνεργαστεῖ μὲ τὴ γραφειοκρατία. Οἱ σοροὶ δὲν...

Νύχτα Ἀποκριῶν ....! Μιὰ διδακτικὴ ἱστορία...

«Μὴ παροργίζουμε τὴν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ»

Πὼς ἀγριεύουν ἔτσι οἱ ἄνθρωποι; Πὼς μεμιᾶς ἀφήνονται ἕρμαια στὶς ροπὲς καὶ στὶς τάσεις τῆς φθαρτῆς ἀνθρώπινής τους φύσης; Πὼς κατάντησε ἀπόψε αὐτὴ ἡ ἥσυχη ἐπαρχιακὴ πόλη; Θαρρεῖς καὶ δὲν τὴν κατοικοῦν ἄνθρωποι ἀλλὰ ἀνθρωπόμορφα τέρατα ποὺ ἄλλος μὲ κεφάλι γαιδάρου, ἄλλος λιονταριοῦ, ἄλλος πιθήκου τρέχουν νὰ προλάβουν νὰ γλεντήσουν, νὰ μεθύσουν, νὰ ἁμαρτήσουν ὅσο γίνεται περισσότερο. Γιατί ἀπόψε εἶναι Ἀπόκριες καὶ γέμισε ἡ πόλη μασκαρᾶδες. Ἀπόψε κάθε λογικὸς ἄνθρωπος δὲν ξεμυτίζει ἀπὸ τὸ σπίτι του». Αυτά σκεφτότανε ὁ παπα-Θανάσης, καθὼς ἔμπαινε ἀτὸ σπίτι του γυρνῶντας ἀπὸ τὸ ναό.
’Ἄ, παπαδιά μου, τὸ κακὸ παράγινε! Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς συγχωρέσει, εἶπε στὴ γυναῖκα του, μόλις μπῆκε μέσα. Ἐκείνη τὸν κοίταξε μὲ κατανόηση. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει, εἶπε καὶ ἄρχισε νὰ ἑτοιμάζει τὸ βραδινὸ φαγητό.
Στὸ σπίτι τοῦ παπα-Θανάση, περασμένα πιὰ τὰ μεσάνυχτα, ἐπικρατεῖ ἡσυχία. Τὰ παιδιὰ καὶ ἡ παπαδιὰ εἶχαν ἤδη κοιμηθεῖ κι ὁ παπα-Θανάσης ἑτοιμαζότανε καὶ 'κεῖνος νὰ πάει γιὰ ὕπνο, ὅταν ἀκούστηκε τὸ κουδούνι τῆς πόρτας. Τινάχτηκε μέσα στὸν ὕπνο της ἡ παπαδιὰ καὶ βρέθηκε δίπλα στὸν παπα-Θανάση.
Μὴν ἀνοίγεις τέτοια νύχτα, πάτερ μου! τὸν παρακάλεσε φοβισμένη.
Γιατί φοβᾶσαι; τὴν καθησύχασε ἐκεῖνος. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ μᾶς κτυποῦν τέτοια ὥρα τὴν πόρτα; Ἀφοῦ τὸ ξέρεις τὸ σπίτι τοῦ Ἱερέα διανυκτερεύει κάθε βράδυ.
Ναί, μὰ ἀπόψε...
Τῆς χαμογέλασε ὁ παπα-Θανάσης καὶ ἄνοιξε τὴν πόρτα.
Πάτερ μου, μὲ συγχωρεῖτε ποὺ ἦρθα τέτοια ὥρα, ὅμως ἡ μάνα μου πεθαίνει...

Ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα στοὺς ρυθμούς του καρνάβαλου

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Καρναβάλια στήν Πάτρα, καρναβάλια στήν Ξάνθη, διονυσιακό καρναβάλι στόν Τύρναβο, καρναβαλική παρέλαση στήν Ἀθήνα, θαλασσινό καρναβάλι στήν Χαλκίδα, καί ὁ κατάλογος τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων τέλος δέν ἔχει!
Ἡ συνείδησή μας ἡ Ρωμαίικη, ὅσο κι ἄν τήν ἔχουμε ἀποκοιμήσει, προβληματίζεται καί συλλογιέται:
Μέ τόση λατρεία τοῦ σατανᾶ, μέ τόση ἐξαλλοσύνη καί τόσες σπατάλες ἐν μέσῳ τῆς κατανυκτικῆς περιόδου τοῦ Τριωδίου, πῶς εἶναι δυνατόν νά ἑλκύσουμε τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ στήν πολύπαθη Πατρίδα μας;
Μέ τόση εἰδωλολατρεία, πῶς νά βροῦν εἰρήνη οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώπων;
Μέ τόση ἀναισχυντία, πού ἐκδηλώνεται σέ δημόσιους χώρους, τί παράδειγμα...

Ἡ ἐκδήλωση τῆς Λάρισας «Ἐλεύθερος πολίτης ἢ ψηφιακὸς ὑπήκοος;»

 

Λάρισα, Κυριακὴ 8 Φεβρουαρίου 2026 

Μὲ μαζικὴ συμμετοχὴ καὶ ἔντονο παλμὸ πραγματοποιήθηκε στὴ Λάρισα ἡ 3η δημόσια ἐκδήλωση τῆς Πανελλήνιας Κίνησης κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ «ΕΞΟΔΟΣ», ἐπιβεβαιώνοντας ὅτι ἡ κοινωνία δὲν ἀποδέχεται ἀδιαμαρτύρητα τὴ μετατροπὴ τοῦ πολίτη σὲ ψηφιακὸ ὑπήκοο. 
Ἡ ἐκδήλωση ἔλαβε χώρα στὴν Αἴθουσα «Ἀριστοτέλης» τοῦ Divani Palace Λάρισας, μὲ θέμα «Ἐλεύθερος πολίτης ἢ ψηφιακὸς ὑπήκοος;», καὶ εἶχε ὡς στόχο τὴν τεκμηριωμένη ἐνημέρωση, τὴν ἀνάλυση τῶν ἐπιπτώσεων τῆς ψηφιακῆς ἐπιτήρησης καὶ τὴ συγκρότηση κοινοῦ, ἀγωνιστικοῦ λόγου ἀπέναντι στὶς σύγχρονες μορφὲς τεχνο-υποταγῆς. 

Μαμὰ ἂν ντυθῶ στὸ καρναβάλι ὁ Θεὸς θὰ θυμώσει;

Ἡ Ἀννούλα στεκόταν μπροστὰ στὸν καθρέφτη κρατῶντας μιὰ πολύχρωμη στολὴ ἀρλεκίνου. «Μαμά, ἡ κυρία στὸ κατηχητικὸ εἶπε ὅτι τὸ καρναβάλι εἶναι ξένο πρὸς τὴν πίστη μας. Δηλαδή, ἂν ντυθῶ, ὁ Θεὸς θὰ θυμώσει;» 
Ἡ Ἑλένη ἄφησε τὸ κομποσκοίνι της στὴν ἄκρη. Ἤξερε ὅτι αὐτὴ ἡ ἐρώτηση δὲν ἤθελε θεολογικὴ ἀνάλυση, ἀλλὰ μητρικὴ ἀγκαλιά. Πλησίασε τὴν κόρη της καὶ κάθισε στὸ χαλὶ δίπλα της. 
«Κοίταξε, ἀγάπη μου», ξεκίνησε μὲ φωνὴ χαμηλή. 
«Ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο μὲ ἕνα πανέμορφο, μοναδικὸ πρόσωπο. Τὸ καρναβάλι εἶναι ἕνα παιχνίδι μὲ μάσκες. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι τὸ παιχνίδι, ἀλλὰ τὸ νὰ ξεχάσουμε ποιοί εἴμαστε κάτω ἀπὸ τὴ μάσκα». 
Τὸ Σάββατο τὸ ἀπόγευμα, ἡ κεντρικὴ πλατεῖα τῆς πόλης ἔσφυζε ἀπὸ ζωή. Μουσικές, κομφετὶ καὶ παιδιὰ ποὺ ἔτρεχαν μεταμορφωμένα σὲ νεράϊδες καὶ ἱππότες. Ἡ Ἀννούλα, ντυμένη ἀρλεκίνος, κρατοῦσε σφιχτὰ τὸ χέρι τῆς μητέρας της. 
Κάποια στιγμή, εἶδε ἕνα μικρότερο παιδάκι νὰ κλαίει γιατί ἔχασε τὸ μπαλόνι του. Χωρὶς δεύτερη σκέψη, ἡ Ἀννούλα ἔβγαλε τὴ μάσκα της γιὰ νὰ δεῖ καλύτερα, ἔσκυψε καὶ τοῦ χάρισε τὸ δικό της. 
Ἡ Ἑλένη τὴν κοίταξε καὶ ἔνιωσε μιὰ βαθιὰ ἀνακούφιση. «Νὰ...

Ἑλλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεῖα δὲν κάνουν ἐκτρώσεις καὶ κάποιοι δημοσιογράφοι... «ἀφρίζουν» - Ἐμεῖς θὰ ποῦμε συγχαρητήρια!

Δὲν ἔχει χαθεῖ ἐντελῶς ἡ τσίπα σὲ αὐτὴ τὴ χώρα - Ὑπάρχουν πολλοὶ γιατροὶ ποὺ τιμοῦν τὸν ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτη καὶ σέβονται τὴν ἀγέννητη ζωή! 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Καταλαβαίνεις ὅτι ἔχει ἀπομείνει κάποια ὑγεία σὲ αὐτὴν τὴν ἔρμη Ἑλλάδα, ὅταν τὰ 6 στὰ 10 δημόσια νοσοκομεῖα ποὺ διαθέτουν γυναικολογικὴ κλινική, δηλώνουν ὅτι δὲν ἀναλαμβάνουν ἐκτρώσεις. Καὶ καταλαβαίνεις πόσο νοσηρὸ εἶναι τὸ δημοσιογραφικὸ σύστημα ποὺ αὐτὸ τὸ εὐτύχημα τὸ παρουσιάζει σὰν ὑγειονομικὸ «μεσαίωνα». 
Μεγάλη ἀπήχηση γνωρίζει στὸ διαδίκτυο ἕνα ρεπορτὰζ γνωστῆς ἐνημερωτικῆς ἱστοσελίδας σχετικὰ μὲ τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἢ δὲν ἐξυπηρετοῦν ἀμβλώσεις. Σὲ αὐτὸ τό... ἀπόγειο «ποιοτικῆς» δημοσιογραφίας, μιὰ δημοσιογράφος πῆρε... σβάρνα τὰ δημόσια νοσοκομεῖα ὅλης τῆς χώρας, ρωτῶντας στὸ τηλέφωνο ἂν ἀναλαμβάνουν τὴ «διακοπὴ κύησης» ἢ σὲ δικά μας ρεαλιστικὰ λόγια, τὴ θανάτωση ἑνὸς ἐμβρύου. 
Μάλιστα στὴν ἀρχὴ ἡ δημοσιογράφος προσποιούταν ὅτι ἐνδιαφερόταν...

Ἐπέτειος ἐνάρξεως Αὐτονομιακοῦ ἀγῶνος Βορείου Ἠπείρου

Σέ μία κρίσιμη ἐθνικά καί κοινωνικά περίοδο παραίτησης καί συμβιβασμῶν, ὁ ἡρωϊκός Αὐτονομιακός ἀγώνας τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου τό 1914, μᾶς προβάλλει μοναδικά ὑποδείγματα γενναιότητας, αὐτοθυσίας καί φιλοπατρίας, πού δόξασαν τήν πατρίδα μας. Τά μέλη τῆς ΣΦΕΒΑ καί τοῦ ΠΑΣΥΒΑ στεκόμαστε μέ σεβασμό καί ἀποτίουμε φόρο τιμῆς στούς πρωτεργάτες τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνα: Εὐπατρίδες, Μητροπολίτες, Ἀξιωματικούς ἀλλά καί στούς ἁπλούς Ἠπειρῶτες πού ἀπέδειξαν μέ ἔργα ὅτι ἡ αξιοπρέπεια ἑνός λαοῦ συχνά ὑπερισχύει τῆς ἀδίκου θελήσεως τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς ἀλλά καί τῆς ἐγκατάλειψης ἀπό τήν μητέρα πατρίδα.
Πέρα ἀπό τήν ἰσχύ τῶν ὅπλων τους ὅμως συγκλονιστικό ἐνδιαφέρον παρουσιάζει καί ὁ λόγος τους προφορικός καί γραπτός πρός τίς Μεγάλες Δυνάμεις! Οἱ ἀντιδράσεις τους ἦταν ἀρχικά εἰρηνικές μέ ὑπομνήματα, διαμαρτυρίες, ἄρθρα...

Πόσο ὄμορφο θὰ ἦταν οἱ ἀρχιερεῖς μας νὰ ἐπανέφεραν ἀκόμη πιὸ ἔντονα τὴν πατερικὴ παράδοση στὴν πράξη καὶ στὸ ἦθος

«Ἐν τῇ ἁπλότητι τὸ κάλλος»  

Σκέψεις μὲ ἀφορμὴ λειτουργικὲς στιγμὲς τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου. 
Βλέποντας τὶς φωτογραφίες ποὺ ἀποτυπώνουν λειτουργικὲς στιγμὲς τοῦ σεμνοῦ καὶ ἁπλοῦ ποιμενάρχου τῆς Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, ἀπὸ κεντρικὸ ναὸ τῆς συμπρωτεύουσας, ὁ νοῦς ἀναπόφευκτα ταξιδεύει σὲ ἄλλες ἐποχές. Σὲ ἐποχὲς ὅπου οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διακονοῦσαν τὸ ποίμνιό τους μὲ ἁπλότητα, ταπείνωση καὶ μιὰ ἐσωτερικὴ ἀρχοντιὰ ποὺ δὲν εἶχε ἀνάγκη ἐξωτερικῶν στολισμῶν γιὰ νὰ λάμψει. 
Ἡ εἰκόνα ἑνὸς ἐπισκόπου ποὺ στέκεται ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Τραπέζης μὲ λιτότητα καὶ φυσικότητα δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μιὰ αἰσθητικὴ ἐπιλογὴ· ἀποτελεῖ θεολογικὴ στάση. Διότι, ὡς γνωστόν, «ἐν τῇ ἁπλότητι τὸ κάλλος». Τὸ ἀληθινὸ κάλλος τῆς Ἐκκλησίας δὲν βρίσκεται στὴν ἐπιτήδευση, ἀλλὰ στὴ διαφάνεια τῆς χάριτος. Δὲν πηγάζει ἀπὸ τὴ μεγαλοπρέπεια τῶν ἀμφίων, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ λαμπρότητα τῆς καρδιᾶς. 
Ἡ ἱστορικὴ ἐξέλιξη τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐνδυμασίας, καὶ ἰδίως ἡ ἐκκλησιαστικοποίηση τοῦ αὐτοκρατορικοῦ «Σάκκου», ἀσφαλῶς συνδέεται μὲ συγκεκριμένες ἐποχὲς καὶ συνθῆκες. Ὡστόσο, γεννᾶται εὔλογα τὸ ἐρώτημα κατὰ πόσον αὐτὴ ἡ μεταφορὰ αὐτοκρατορικῶν συμβόλων στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα συνέβαλε οὐσιαστικὰ στὴ μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας ἢ ἄν, σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις, ἀπομάκρυνε...

«Πάτερ μπορῶ νὰ συμμετέχω στὸ καρναβάλι;»

«Πάτερ μπορῶ νὰ συμμετέχω στὸ καρναβάλι;» 
Εἶναι τὸ ἐρώτημα ποὺ δεχόμεθα οἱ ἱερεῖς συνέχεια τὸν τελευταῖο καιρὸ ἀπὸ ὀρθοδόξους καὶ πνευματικὰ παιδιά. 
Ἀπάντηση: 
Μπορεῖς νὰ διασκεδάσεις ὅταν γύρω σου χλευάζονται σύμβολα ποὺ ἐσὺ θεωρεῖς ἱερά; Μπορεῖς νὰ διασκεδάζεις δίπλα σὲ μεταμφιεσμένους ἱερεῖς, ψεύτικες καλόγριες, κέρατα, δαιμονικὲς στολὲς καὶ ἀνθρώπους ποὺ παριστάνουν τὸν Χριστό; 
Ἡ ψυχαγωγία, στὴν αὐθεντική της μορφή, ἔχει σκοπὸ νὰ ἀνυψώσει τὴν ψυχὴ καὶ νὰ ἑνώσει τοὺς ἀνθρώπους. Ὅταν ὅμως ἡ διασκέδαση βασίζεται στὸν χλευασμὸ τῶν ἀξιῶν τοῦ ἄλλου, παύει νὰ εἶναι ἑνωτική. 
Ἀλήθεια. Μπορεῖς νὰ γελάσεις, ὅταν τὸ ἀντικείμενο τοῦ γέλιου εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐσὺ θεωρεῖς πηγὴ ζωῆς; 
Μπορεῖς νὰ συνυπάρξεις, ὅταν ἡ ἀτμόσφαιρα γύρω σου προωθεῖ τὴν ἰσοπέδωση κάθε ἠθικοῦ φραγμοῦ; 
Καὶ κάτι τελευταῖο. Ὁ «καλὸς Χριστιανὸς» δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ κρίνει τοὺς ἄλλους ἀπὸ καθέδρας, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ προστατεύει τὴν ἐσωτερική του εἰρήνη. Ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τέτοια δρώμενα δὲν εἶναι δεῖγμα μισαλλοδοξίας ἢ ἀντικοινωνικότητας...

Ἐγκύκλιος Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ' γιὰ τὴν ὑπερνίκηση τῶν ψυχολογικῶν προβλημάτων

Συχνά στήν ἐποχή μας παρουσιάζεται ἕνα θλιβερό φαινόμενο καί αὐτό εἶναι τά ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα. Συνάνθρωποί μας ὑποφέρουν ἀπό ἄγχος, ἀγωνία, πλήξη, ἀνία, κατάθλιψη, ἀπογοήτευση καί ἀπελπισία. Ἡ ταραχή κυριαρχεῖ, ἡ νευρικότητα ἁπλώνεται σ' ὅλες τίς πράξεις, ἡ ἐσωτερική πικρία δημιουργεῖ δυσφορία καί κόπωση, τό ψυχικό κενό πολλές φορές αὐξάνεται. Ἔτσι, μία ταραγμένη συνείδηση ἐπικρατεῖ καί ἀποδιώκει τήν γαλήνη καί τήν ἠρεμία. Ἐμφανίζονται ἡ γκρίνια, ἡ ἀπιστία, τά πικρόχολα λόγια, οἱ ἰδιοτροπίες, οἱ καχυποψίες, οἱ ἐντάσεις στήν οἰκογένεια, στήν ἐργασία, στήν κοινωνία.
Ἐνώπιόν μας, λοιπόν, παρουσιάζονται νοσηρές ἐκδηλώσεις, ψυχονευρωτικές διαταραχές, τραυματισμένες ψυχές. Τά πολλαπλά ψυχολογικά προβλήματα, πράγματι, συνθέτουν μία νόσο στήν τεχνοκρατούμενη ἐποχή μας...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Συγκυριαρχία στὸ Αἰγαῖο ὑπέγραψε»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Συγκυριαρχία στὸ Αἰγαῖο ὑπέγραψε», Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026.

Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης: «Ἡ ἐλευθερία τοῦ προσώπου ὡς πνευματικὸ διακύβευμα»

Εἰσήγηση τοῦ Μοναχοῦ Παϊσίου Καρεώτη στὴν ἐκδήλωση τῆς ΕΞΟΔΟΥ στὴ Λάρισα

Ἐν πρώτοις πρέπει νὰ εὐχαριστήσω ὅλους ὅσους ἐκοπίασαν καὶ φρόντισαν γιὰ τὴν εὐκαιρία τῆς σημερινῆς αὐτῆς συνάξεως.
Ἀπὸ δὲ τὸ περιβόλι τῆς Παναγίας μας, τὸν τόπο τῶν ὁσίων Πατέρων, ὅπου ὁ καθεὶς ἀγωνίσθηκε στὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς του, μεταφέρω εὐχὲς καὶ τὴν ἀγωνία γιὰ τὰ σημερινὰ παλαίσματα, γιὰ τὰ ὁποῖα συγκεντρωθήκαμε σὲ αὐτὸν τὸν τόπο.
Ἤμουν νέος μοναχὸς περὶ τὸ 1985, καὶ καθόμασταν μαζὶ μὲ ἄλλους μοναχοὺς στὰ κούτσουρα τῆς αὐλῆς στὴν Παναγούδα. Ὁ Γέρντας Παϊσιος ἦταν ἔντονα προβληματισμένος. Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, ἕνας γνωστός του στὰ ὑπουργεῖα, τοῦ εἶχε στείλει ἕνα δεῖγμα τῆς τότε νέας ταυτότητας, ποὺ σχεδίαζε ἡ κυβέρνηση. Μᾶς τὸ ἔδειξε - εἶναι αὐτὸ ποὺ σᾶς δείχνω - καὶ μάλιστα στὸ φάκελο τὸ εἶχε βάλλει, εἶχε γράψει ἀπ' ἔξω: «ΔΕΙΓΜΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ – ΑΛΟΙΜΟΝΟΝ» μὲ τρία θαυμαστικά. Δηλαδή, ὅπως λέει ὁ λαὸς = Ἀλοίμονον καὶ τρίς - ἀλοίμονον. Μία λέξη, ποὺ λέει πολλά.
Τὸ μεγάλο κακό, μᾶς ἔλεγε, τὸ κάνει τὸ ἀντίχριστο πνεῦμα ποὺ ἔχει ἐπικρατήσει. Θὰ σοῦ λένε, «πίστευε ὅ,τι θέλεις», ἀλλὰ θὰ σὲ βάζουν στὸ καλάθι τὸ δικό τους, καὶ θὰ σὲ πᾶνε ὅπου θέλουν αὐτοί. Τέτοια δικτατορία ποὺ σκέπτονται...

Γεώργιος Ἀποστολάκης: Ἑλλάδα, Χώρα γερόντων ὑπὸ ἀντικατάσταση!

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ  

Τὸ πρωτοσέλιδο δὲν κραυγάζει ἁπλῶς. Προειδοποιεῖ. 47,2 ἔτη ὁ μέσος Ἕλληνας. Ἡ χώρα γερνᾶ, συρρικνώνεται, ἀδειάζει. 
Τὸ δημογραφικὸ δὲν εἶναι «κοινωνικὸ ζήτημα». Δὲν εἶναι «στατιστικὸ πρόβλημα». 
Εἶναι ὁ πρῶτος καὶ πλέον ἐπείγων ὅρος γιὰ τὴν ὕπαρξη καὶ τὴ συνέχεια τῆς Ἑλλάδας ὡς ἱστορικοῦ, πολιτικοῦ καὶ πολιτισμικοῦ ὑποκειμένου. 
Χωρὶς νέες γενιές, δὲν ὑπάρχει οἰκονομία. Δὲν ὑπάρχει ἄμυνα. Δὲν ὑπάρχει ἀσφαλιστικὸ σύστημα. Δὲν ὑπάρχει ἔθνος. 

Ἡ σιωπηλὴ κατάρρευση 

Τὰ στοιχεῖα τῆς Eurostat εἶναι ἀμείλικτα: ἡ Ἑλλάδα συγκαταλέγεται στὶς πιὸ γερασμένες κοινωνίες τῆς Εὐρώπης. Ὁ δείκτης γονιμότητας παραμένει σταθερὰ κάτω ἀπὸ τὸ 1,4 παιδιὰ ἀνὰ γυναῖκα, ὅταν γιὰ ἁπλῆ ἀναπλήρωση...

Ἡ Τελικὴ Κρίση καὶ οἱ θεραπευτικὲς ἀναγωγές της στὸ τώρα

Κυριακή Ἀπόκρεω, κατὰ Ματθ., κε΄ 31 - 46 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 21 Φεβρουαρίου τοῦ 1999 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

[Τὰ εὐαγγελικὰ κείμενα] εἶναι πάντοτε φωταγωγικά, μυσταγωγικά, καὶ θεραπεύουν καὶ ποτὲ δὲν εἶναι γραμμένα οὔτε γιὰ νὰ φοβίσουν, οὔτε γιὰ νὰ ἐξοντώσουν. Τὸ προκείμενο κείμενο ποὺ ἀναγνώστηκε πιθανῶς νὰ δημιουργεῖ τέτοιες ἐντυπώσεις. Ἀλλὰ μέσα στὴν ὀρθόδοξη ἑρμηνευτικὴ παράδοση, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ αὐτὸν τὸν μυσταγωγικὸ καὶ φωταγωγικὸ χαρακτῆρα στὴν ἑρμηνεία, μπορεῖς νὰ βρεῖς τὸ πραγματικὸ βαθὺ νόημα καὶ νὰ καταλάβεις πὼς ἡ περικοπὴ σίγουρα σὲ ἀφορᾶ (γιὰ τὸ πρόσωπο ποὺ ἀναφέρεται). Γιὰ νὰ μὴν ἔρθεις σὲ κρίση, ἔχει βάλει τὰ λόγια αὐτὰ ὁ Χριστὸς στὶς ἀκοές μας· ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴ βαθιά σου θεραπεία καί, ὅπως εἶπα πρὶν ἀπὸ λίγο, γιὰ μιὰ βαθύτερη μυσταγωγία, πορευόμενος στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μας, σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ μιὰ ἑρμηνεία ποὺ θὰ προσπαθοῦσε νὰ συνεγείρει συνειδήσεις διὰ τοῦ φόβου καὶ τοῦ τρόμου. 
Γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουμε αὐτὸ τὸ ὁποῖο τονίζουμε τώρα, δυό-τρία σημεῖα αὐτῆς τῆς περικοπῆς νὰ πάρουμε καὶ νὰ τὰ δοῦμε κάτω ἀπὸ αὐτὸ τὸ φωταγωγικὸ καὶ μυσταγωγικὸ χαρακτῆρα, γιὰ νὰ κατανοήσουμε πραγματικὰ αὐτὲς τὶς...

Κυριακή τῶν Ἀποκρέω

Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, Ἀπό τό βιβλίο Κατηχήσεις”, Ἐκδόσεις “ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ”, Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Καρέα

Ὅταν θά ἔρθει ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου μέ ὅλη τή δόξα Του, ὅλοι οἱ Ἄγγελοι θά εἶναι μαζί Του» (Ματθ. 25, 31). Κοίτα, ἄνθρωπε, μπροστά σέ πόσο πλῆθος θά βγεῖς νά κριθεῖς. Σύμπαν τό γένος τῶν ἀνθρώπων τότε θά παρίσταται. Ἀναλογίσου λοιπόν πόσο πολυάριθμος εἶναι ἠ φυλή τῶν Ρωμαίων, ἀπό πόσα πλήθη ἀποτελοῦνται οἱ βάρβαρες φυλές πού τώρα ζοῦν καί πόσες ἀπό αὐτές τίς βάρβαρες φυλές ἔχουν πεθάνει ἐδῶ καί ἑκατό χρόνια. Λογάριασε πόσοι θάφτηκαν μέσα σέ χίλια χρόνια ἀπό ὅλες αὐτές τίς φυλές καί τόσες ἄλλες.
Λογάριασε ὅλους, ὅσοι ἔζησαν στή γῆ ἀπό τόν Ἀδάμ μέχρι σήμερα. Εἶναι πραγματικά ἀπειροπληθεῖς ἀλλά, παρόλα αὐτά, μποροῦμε νά θεωρήσουμε ὅτι εἶναι καί λίγοι, ἄν τούς συγκρίνουμε μέ τούς Ἀγγέλους, πού σίγουρα εἶναι κατά πολύ περισσότεροι. Ἐκεῖνοι εἶναι τά ἐνενήντα ἐννέα πρόβατα, ἡ ἀνθρωπότητα εἶναι μόνο τό ἕνα. Σύμφωνα μέ τό μέγεθος τῶν τόπων πρέπει νά ὑπολογίζουμε καί...

Ψυχοσάββατο: Μιὰ γέφυρα ἐλέους καὶ ἀγάπης μεταξὺ ζώντων καὶ κεκοιμημένων

Ἑκατομμύρια τιμητικὰ στεφάνια καὶ κοσμικὲς ἐκδηλώσεις μνήμης δὲν μποροῦν νὰ προσφέρουν οὔτε ἕνα ψίχουλο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ προσφέρει ἕνα καὶ μόνο Ψυχοσάββατο

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Ἐὰν ὁ κόσμος συνειδητοποιοῦσε τὴν ἄπειρη εὐσπλαγνία τοῦ Θεοῦ ποὺ περιγράφεται στὸ Ψυχοσάββατο, θὰ ἔτρεχαν ὅλοι μὲ λαχτάρα νὰ ράνουν τὶς ψυχὲς τῶν νεκρῶν τους μὲ τὶς εὐχὲς τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ Σάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή της Ἀπόκρεω, τὸ λεγόμενο καὶ «Σάββατο τῶν Ψυχῶν» ἢ «Ψυχοσάββατο», εἶναι τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο Σάββατα τοῦ ἔτους ποὺ εἶναι ἀφιερωμένα στὶς ψυχὲς τῶν κεκοιμημένων.
Δὲν εἶναι μιὰ συμβολικὴ μέρα τιμῆς ἢ μνήμης. Δὲν εἶναι μιὰ πράξη δικῆς μας παρηγοριᾶς γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔχουμε χάσει. Εἶναι μιὰ ζῶσα κοινωνία. Εἶναι μιὰ Λειτουργικὴ κατάδυση στὸ ἀπύθμενο ἔλεος τοῦ Θεοῦ, μιὰ ἱερὴ ἡμέρα ποὺ δεόμαστε μπροστὰ στὸν Χριστὸ γιὰ ὅλες τὶς ψυχὲς τοῦ ἐπέκεινα. Ἡ ἐπίγεια Ἐκκλησία ποὺ λέγεται Στρατευομένη, παρίσταται ἐνώπιον Θεοῦ ἀντάμα μὲ τὴν οὐράνια Ἐκκλησία, τὴ Θριαμβεύουσα. Δύο πανίσχυρες πτέρυγες ποὺ ἐξυψώνουν τὸ ἀνθρώπινο...

Ἀποκαλυπτικὲς οἱ δηλώσεις τοῦ Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφεὶμ γιὰ τὴ λειτουργία τοῦ Συνοδικοῦ συστήματος μὲ ἀφορμὴ τὸ Οὐκρανικό

Ἀρχιμανδρίτου Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου - συγγραφέως 
Ι. Μ. Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων 

Ἐν Κυθήροις τῇ 13ῃ Φεβρουαρίου 2026 

Εἶναι σὲ ὅλους μας γνωστὸς ὁ ἄγριος καὶ ἀνελέητος διωγμός, τὸν ὁποῖο ἐξαπέλυσε ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια τὸ καθεστὼς Ζελένσκι κατὰ τῆς κανονικῆς, (ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο), Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Γύρω ἀπὸ τὸ θέμα αὐτὸ πάμπολλα ἄρθρα καὶ μελέτες ἔχουν γραφεῖ καὶ δημοσιευθεῖ ἀπὸ πολλούς, ὅπως καὶ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων. Πρόκειται γιὰ ἕναν διωγμὸ παρόμοιο, ἴσως καὶ χειρότερο, μὲ ἐκεῖνον ποὺ ἐφάρμοσαν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἐπὶ 70 ὁλόκληρα χρόνια, (1917-1987), τὰ ἀθεϊστικὰ καὶ μαρξιστικὰ καθεστῶτα τῆς πάλαι ποτὲ Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Εἶναι γνωστὸν ἐπίσης ὅτι ὁ διωγμὸς αὐτὸς ἔχει αἰτιώδη σχέση μὲ τὸ παράνομο καὶ ἄκυρο Οὐκρανικὸ Αὐτοκέφαλο, διότι εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένος μ’ αὐτό...

Τὸ Ψυχοσάββατο δὲν εἶναι μόνο γιὰ νὰ θυμόμαστε τὸν θάνατο, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀποδεικνύουμε ὅτι ἡ ἀγάπη δὲν ἔχει ἡμερομηνία λήξης...

Σὲ ἕνα ὀρεινὸ χωριὸ τῆς Ἠπείρου, ζοῦσε ἡ κυρα-Λενιώ. Κάθε Ψυχοσάββατο, ἡ φιγούρα της ἦταν ἡ πρώτη ποὺ φαινόταν στὸ μονοπάτι γιὰ τὸ κοιμητήριο, πρὶν ἀκόμα ὁ ἥλιος καταφέρει νὰ τρυπήσει τὴν πρωινὴ καταχνιά. 
Ἡ Λενιὼ εἶχε θάψει τὸν ἄντρα της καὶ τὰ ἀδέρφια της χρόνια πρίν. Τοὺς εἶχε περιποιημένους, μὲ μάρμαρα λευκὰ καὶ λουλούδια φρέσκα. Ὅμως, ἀφοῦ τελείωνε μὲ τοὺς δικούς της, ἡ γριούλα ἔκανε κάτι ποὺ οἱ συγχωριανοί της τὸ ἔβλεπαν μὲ ἀπορία. 
Προχωροῦσε στὸ πίσω μέρος τοῦ νεκροταφείου, ἐκεῖ ποὺ τὸ χῶμα ἦταν ἀνώμαλο καὶ οἱ σταυροὶ ἦταν ξύλινοι, σαπισμένοι ἀπὸ τὸν καιρό, ἢ ἁπλὲς πέτρες βαλμένες ἡ μία πάνω στὴν ἄλλη. Ἦταν οἱ τάφοι τῶν «ἀζήτητων» - ἀνθρώπων ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὸ χωριὸ ὡς ἐργάτες, ὁδοιπόροι ἢ ξένοι, καὶ δὲν εἶχαν κανέναν νὰ τοὺς κλάψει. 
Ἐκεῖνο τὸ Ψυχοσάββατο, ἡ Λενιὼ κάθισε μπροστὰ σὲ ἕναν τέτοιο τάφο. Δὲν εἶχε ὄνομα, μόνο ἕναν ἀριθμὸ χαραγμένο σὲ μιὰ σκουριασμένη πινακίδα. 
«Ἐδῶ εἶσαι κι ἐσύ, πουλάκι μου», ψιθύρισε καθὼς ἄφηνε μιὰ χούφτα κόλλυβα...

Μαρτυρία τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Κοσμᾶ γιὰ τὸν Ἅγιο Τύχωνα τὸν Ρῶσο

✟ Μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ

«Συγχωρήστε με, δὲν θέλω νὰ μιλῶ ποτέ γιὰ τὶς προσωπικές μου στιγμές. Ἀφοῦ ὅμως μοῦ ζητήθηκε νὰ ἀναφέρω προσωπικὲς μου ἐμπειρίες ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνία μου μὲ τὸν ἅγιο Παΐσιο, θὰ ἀναφέρω ἀπλὰ μερικὰ γεγονότα, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ ὠφελήσουν ὅλους μας [...]
Νέος ἱερεὺς πλησίασα τὸ Ἱερὸ κελλί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Καψάλας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου ἀσκοῦνταν ὁ π. Παΐσιος, πρὶν ἐγκαταβιώσῃ στὴν Παναγούδα. Πολὺ φόβο πήγαινα γιὰ νὰ τὸν γνωρίσω, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἐναποθέσω τὰ προβλήματά μου. Ἔπλαθα μέσα μου μία εἰκόνα ἐπισήμου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἐντυπωσίαζε καὶ θὰ μᾶς ἐδίδασκε.
Ὅταν εἰσήλθαμε στὸ κελλί καὶ μᾶς ὑποδέχθηκε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ἀντικρύσαμε ὄχι ἕναν ἐπιβλητικὸ μοναχό, ἀλλὰ ἕναν ἁπλό, ταπεινό, εὐπρεπισμένο βέβαια, ἀλλὰ φτωχὰ ντυμένο μοναχό, ὁ ὁποῖος ἔλαμπε ἀπὸ χάρη Θεοῦ, σκόρπιζε...

Ἐθνικὴ ξεφτίλα! Ὁ Πλεύρης παραδίδει ἕναν Πόντιο ἀγωνιστὴ στὰ νύχια τῆς Τουρκίας - Διώκεται γιατί καταγγέλλει τὰ ἐγκλήματα τῶν Τούρκων!

Ἕνας περήφανος Πόντιος ποὺ ἔμαθε τὶς ἑλληνικὲς ρίζες του καὶ ὑπέστη ἀνελέητες διώξεις ἀπὸ τοὺς Τούρκους, κινδυνεύει νὰ ἐκδοθεῖ στὸ καθεστὼς Ἐρντογὰν μὲ τὴ συμβολὴ τῆς Ἑλλάδας! 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Μιὰ ὑπόθεση ἀπόλυτης ἐθνικῆς ντροπῆς ἐξελίσσεται εἰς βάρος ἑνὸς Πόντιου ἀγωνιστὴ ποὺ μεγάλωσε σὲ μουσουλμανικὴ τουρκικὴ οἰκογένεια, ἀλλὰ στὴν πορεία ἀνακάλυψε τὶς ἑλληνικὲς ρίζες του καὶ κατήγγειλε τὰ ἐγκλήματα τῆς Τουρκίας. Ὁ... «ὑπερπατριώτης» Θάνος Πλεύρης φαίνεται νὰ ἔχει στοχοποιήσει ἕναν περήφανο Ἕλληνα τοῦ σκλαβωμένου Πόντου, ἑτοιμαζόμενος νὰ τὸν στείλει στὰ «νύχια» τῆς Τουρκίας μέσῳ ἀπέλασης! 
Ὁ λόγος γιὰ τὸν δημοσιογράφο καὶ ἀκτιβιστὴ Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλὶ ποὺ ζεῖ ἐδῶ καὶ 8 χρόνια αὐτοεξόριστος στὴν Ἑλλάδα, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε στὴν Τουρκία ὡς Ἰμπραὴμ καὶ πολέμησε ἐναντίον τῶν Κούρδων κατὰ τὴ διάρκεια τῆς στρατιωτικῆς θητείας του τὸ 1994. Συνελήφθη ὅμηρος ἀπὸ τὸ κουρδικὸ PKK καὶ ὅταν ἡ οἰκογένειά του ζήτησε κρατικὴ βοήθεια, οἱ Τοῦρκοι ἀρνήθηκαν νὰ τὴ δώσουν καθὼς...

Μακαριστὸς πατὴρ Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Ἀποσπάσματα ἀπὸ ὁμιλίες του γιὰ τὶς Ἠλεκτρονικὲς Ταυτότητες

 

Ἡ μεθόδευση, τὸ φακέλωμα καὶ τὸ μέσο - ἡ κατεύθυνση πρὸς τὸ σφράγισμα στοὺς ἔσχατους χρόνους. 

Στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ὁ Χατζη-Γεώργης ὁ Ἀθωνίτης!

Στὴν Ἁγιοκατάταξη τοῦ Ὁσίου Γέροντος Χατζη-Γεώργη τοῦ Ἁγιορείτου, προέβη σήμερα ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ ὁποία συνεδριάζει στὸ Φανάρι ὑπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο. Πρόκειται γιὰ ἀκόμη μία Ὁσιακὴ μὸρφὴ τοῦ Ἁγίου Ὅροῦς ἡ ὁποία συγκαταλέγεται στὴ χωρία τῶν Ἁγίων. Ὁ Ὅσιος Χατζη-Γεώργης (1809-1886), μιὰ ἀπὸ τὶς ἐπιβλητικότερες μορφὲς τοῦ 19ου αἰῶνος στὸ Ἅγιον Ὅρος. Ἡ αὐστηρότητα τῆς ἀσκήσεώς του καὶ ἡ πνευματική του ἀκτινοβολία δημιούργησαν μιὰ ὁλόκληρη γενιὰ Μοναχῶν ποὺ βάδισαν στὰ ἴχνη τῆς πατερικῆς παραδόσεως.

Μνήμη Ὁσίου Χατζη-Γεώργη τοῦ Ἀθωνίτου - 

31 Δεκεμβρίου (ν.ἡ.) 

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου: «Γέρων Χατζη-Γεώργης ὁ Ἀθωνίτης 1809-1886» Ἅγιον Ὅρος, ἔκδοση Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Μοναζουσῶν «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» Βασιλικά Θεσσαλονίκης:
Ἐὰν γιὰ τὶς ἀρετὲς τῶν δικαίων ψυχῶν (Ἁγίων Πατέρων μας) πρέπει νὰ μιλᾶμε καὶ νὰ γράφουμε, πόσο μᾶλλον δὲν πρέπει νὰ ἀμελοῦμε ἢ νὰ σιωποῦμε γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν δικαίων, ἀλλὰ καὶ πολὺ ἀδικημένων Ἁγίων Πατέρων μας, ποὺ ταλαιπωρήσαμε μὲ διωγμοὺς καὶ ἐξορίες ἐμεῖς οἱ ταλαίπωροι ἄνθρωποι μὲ τὶς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες μας, ζήλειες, φθόνους!...
Μεταξὺ λοιπὸν τῶν ἀδικημένων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι...

Στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ὁ Παπα-Τύχων ὁ Ἁγιορείτης!

Στὴν Ἁγιοκατάταξη τοῦ Παπα-Τύχωνος τοῦ Ἁγιορείτου, τοῦ πνευματικοῦ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, προέβη σήμερα ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ ὁποία συνεδριάζει στὸ Φανάρι ὑπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο. 
Πρόκειται γιὰ ἀκόμη μία Ὁσιακὴ μορφὴ τοῦ Ἁγίου Ὅρους ἡ ὁποία συγκαταλέγεται στὴ χωρία τῶν Ἁγίων.
O Παπα-Τύχων γεννήθηκε στὴ Ρωσία, στὴ Νόβια Μιχαλόσκα τὸ 1884. Οἱ γονεῖς του, ὁ Παῦλος καὶ ἡ Ἑλένη, ἦταν εὐλαβεῖς ἄνθρωποι καὶ ἑπόμενο ἦταν καὶ ὁ γιός τους, ὁ Τιμόθεος κατὰ κόσμον, νὰ ἔχει κληρονομικὴ τὴν εὐλάβεια καὶ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ νὰ θέλει νὰ ἀφιερωθεῖ στὸν Θεὸ ἀπὸ μικρὸ παιδί. Ἔβλεπαν οἱ γονεῖς τὸν μεγάλο θεῖο ζῆλο τοῦ παιδιοῦ τους, ἀλλὰ δίσταζαν νὰ τοῦ δώσουν τὴν εὐχή τους νὰ πάει σὲ Μοναστήρι, ἐπειδὴ τὸ ἔβλεπαν μὲ ζωηρὴ φύση. Ἤθελαν νὰ ὠρίμασει καὶ στὴν σκέψη καὶ μετὰ νὰ ἀποφασίσει μόνος του ὁ Τιμόθεος. Τοῦ ἔδωσαν ὅμως εὐλογία νὰ ἐπισκέπτεται τὶς Μονὲς τὸ διάστημα τῶν τριῶν ἐτῶν, ἀπὸ δέκα ἑπτὰ μέχρι εἴκοσι χρονῶν. Τότε ἔκανε τὰ μεγάλα καὶ ἀτέλειωτα προσκυνήματα στὰ Μοναστήρια τῆς Ρωσίας καὶ πέρασε περίπου ἀπὸ διακόσιες Μονές. Στὰ Μοναστήρια ποὺ πήγαινε, παρ' ὅλο ποὺ ἦταν κατάκοπος καὶ ἐξαντλημένος ἀπὸ τὴν ὁδοιπορία του, ἀπέφευγε μὲ τρόπο τὴν φιλοξενία, γιὰ νὰ ἀσκεῖται ὁ ἴδιος καὶ...

Συγκινεῖ τὸ πανελλήνιο ὁ «Ἅγιος Παΐσιος» – Στὴν κορυφὴ τῶν ταινιῶν γιὰ 2η ἑβδομάδα! Τὰ ἔσοδα τῶν εἰσιτηρίων θὰ δοθοῦν στὶς οἰκογένειες τῶν πολυτέκνων!

Μὲ μεγάλη ἐπιτυχία συνεχίζεται στὶς κινηματογραφικὲς αἴθουσες ἡ προβολὴ τῆς ταινίας «Ἅγιος Παΐσιος». 
Ἡ μεγάλη ἀπήχηση τῆς ταινίας ἀλλὰ καὶ ἡ ἔντονη συγκίνηση ποὺ βιώνουν οἱ θεατὲς ἀποτυπώνονται ξεκάθαρα στὰ στοιχεῖα τοῦ ἑλληνικοῦ box office: γιὰ δεύτερη συνεχόμενη ἑβδομάδα ἡ ταινία παραμένει στὴν πρώτη θέση, κόβοντας 23.983 εἰσιτήρια σὲ 106 αἴθουσες τὸ τετραήμερο 5-8 Φεβρουαρίου. 
Ἡ ἐπιτυχία αὐτὴ ἔρχεται σὲ συνέχεια τῆς ἐντυπωσιακῆς πρεμιέρας (29 Ἰανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2026), κατὰ τὴν ὁποία ἡ ταινία εἶχε συγκεντρώσει 38.167 εἰσιτήρια σὲ 129 αἴθουσες πανελλαδικά. Ἡ σταθερὴ παρουσία της στὴν κορυφὴ ἐπιβεβαιώνει ὅτι τὸ πρόσωπο καὶ ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Παϊσίου ἐξακολουθοῦν νὰ ἀγγίζουν βαθιὰ τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνάγκη τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου...